Lalalala / Lalalala

Ik zit op m’n gemak alleen op de trein.

Ik kijk naar buiten, hoe laat zou het zijn?

Ik weet het niet , het maakt me niet uit en het kan me niet schelen.

Er zit een jong ding rechtover mij.

Ik kan haar bekijken want zij kijkt opzij.

Mooi profiel, mooi lang haar en een koppels mooie dijen.

Ze kijkt in de ruit, recht naar mij.

Ik spreek haar niet aan want haar lief zit erbij.

Plotseling: “goeiemorgen meneer, uw kaartje alstublieft, wel bedankt, veel plezier”.

Dat was snel, maar die man moet dan honderd keer herhalen.

Zij met hem rechtover mij, beginnen te zoenen, ik kijk opzij.

Alstublieft, ik zal me verzetten, jullie kunnen zich dan neerleggen.

Van al dat gewieg ben ik haast verdoofd, ik doe m’n ogen dicht en zing een liedje in m’n hoofd:

Lalalala lalalala lalalala la

Lalalala lalalala lalalala la

Een uur nadien, de man naast mij, zit me te bekijken en vraagt: “ben jij…”

Ik zeg “nee!” en ik denk ‘dat zal toch niet waar zijn’.

Hij praat rustig verder, is me dat vervelend.

Hij zet zich nog iets dichter en hij geeft me een hand.

Verdomme, en dat zal duren tot dat we er zijn.

Van zijn gezeur ben ik haast verdoofd, ik doe m’n ogen dicht en zing een liedje in m’n hoofd:

Lalalala lalalala lalalala la

Lalalala lalalala lalalala la

Laat me met rust zo nu en dan en laat me doen met mijn lalalala lalalala!

Ik ben daar gelukkig me, en wat dan nog?

Ik ben tevreden met mijn lalalala lalalala lalalala lalalala.

Loop ik verstrooid en loop ik verdoofd, dan doe ik m’n ogen dicht en zing een liedje in mijn hoofd:

Lalalala……..