Zo helder als glas

Witte donderdag

In de vier vieringen rondom Pasen staat glas centraal. Steeds weer zullen we ontdekken dat glas een prachtige vergelijking is met Jezus en ons leven. Vandaag kijken we naar de overeenkomsten tussen Jezus en een heldere, vlakke glasplaat.

De tekst die we lezen komt uit Johannes 14:30-31.

De hoofdstukken 13-16 spelen zich af in de uren voor de gevangenneming van Jezus. Ze vieren samen het Pascha, het Joodse paasfeest. In die avond stelt Hij ook het avondmaal in, hoewel Johannes daar met geen woord over rept…. In deze hoofdstukken vertelt Jezus veel over de relatie tussen de Vader en de Zoon de rol van de Heilige Geest en over de tijd die komt als Hij er niet meer is. In vers 30 lezen we dat Jezus zegt: Ik zal niet veel meer met jullie kunnen spreken, want de vorst van deze wereld komt er aan. Dit is de duivel, maar met name in de persoon van Judas, waarvan we lezen dat de duivel in Hem komt (13:2) om Hem aan te zetten tot verraad.

Jezus voelt het naderende gevaar van de duivel die Hem gevangen wil nemen en doden. Hij had er vaker met zijn discipelen over gesproken en nu is het heel dichtbij. Jezus zegt dan iets wat je bij het lezen niet meteen zal zijn opgevallen: De vorst van deze wereld komt en heeft geen macht over mij, maar de wereld moet weten dat Ik de Vader lief heb en doe zoals de Vader mij heeft geboden. De duivel heeft geen macht over mij, maar ik zal de wereld laten zien dat Ik de Vader lief heb en doe wat Hij Mij geboden heeft. Het woordje ‘maar’ duidt op een contrast. De duivel heeft geen macht over Mij, maar ik zal de wereld laten zien dat Ik de Vader lief heb…. Wat zegt Jezus hier nu eigenlijk?

In de HSV zie je dat het woordje macht schuingedrukt is. Dat betekent dat de vertalers hier hebben gemeend dit woord te moeten invoegen, hoewel het niet in de grondtekst staat, omdat er anders een wat on-Nederlandse zin zou staan: Hij heeft in Mij niets, staat er letterlijk. Dit is een letterlijke vertaling in het Grieks van de Hebreeuwse uitdrukking die zoveel betekent als: Geen aanknopingspunt bij iemand hebben, een zekere macht over iemand hebben.

Bij iemand als Donald Trump de president van Amerika is dat bijvoorbeeld heel anders. Je kunt van alles van hem vinden en zeggen: er zijn veel aanknopingspunten bij hem te vinden: Zijn onbehouwen gedrag, zijn ongenuanceerde uitspraken, zijn wispelturigheid, zijn omgang met vrouwen, zijn vermeende contacten met Rusland. Misschien is niet alles waar wat er gezegd wordt over hem, maar het is wel duidelijk dat er veel aan hem kleeft. Je kunt hem op van alles pakken en daarmee heb je een zekere macht over hem. Je kunt hem beschuldigen, zwart maken, pakken op uitspraken, voor de rechter slepen.

Bij Jezus is dit zo anders: De duivel heeft geen aanknopingspunt bij Mij. Hij heeft niets waar hij me kan vastpakken. Ik ben zo glad, zo vlak als een glasplaat, waar niets aan blijft hangen. Bij Jezus zijn geen weerhaakjes, geen kapstokjes waaraan de duivel Hem zou kunnen vastpakken. Hij is volkomen glad en daarom niet vast te grijpen. Je zou kunnen zeggen: zo glad als een aal. De duivel kan niets zeggen of doen om Jezus zwart te maken. Het glijdt er gewoon weer vanaf. Zoals een ruit ingewreven met een schoonmaakmiddel gebaseerd op nanotechnologie zelfs geen vuil vasthoudt, zo is Jezus. Niets blijft hangen. Hij is als een zeepbaan, als een teflonlaagje in een koekenpan, zodat er niets aanbakt. Alle aanklachten glijden zo van Jezus af.

Hij heeft nooit zonde gedaan in zijn leven. De duivel kan niet zeggen: Jezus, omdat jij dit of dat hebt gedaan, daarom neem ik je nu gevangen en veroordeel ik je tot de dood. Die macht heeft hij niet, want er is niets om Jezus op te pakken. Hij is zondeloos en daarom smetteloos, puur, heilig, rein. Als een heldere glasplaat.

Bij mensen is dat zo anders. Ik heb net Donald Trump als voorbeeld genomen, maar laten we hem niet zwart maken zonder eerst naar ons zelf te kijken. Hoewel gemaakt zijn naar Zijn beeld, dus ook van glas, zijn wij mislukte glasplaten, met bobbels, scheuren, uitstulpingen, rafelige randen, zodat er van alles aan ons blijft kleven. Dat boze heeft macht over ons, omdat wij wel zonden hebben gedaan. Er zijn vele aanknopingspunten in onze levens, waarop de boze maar al te graag ons vastgrijpt en zegt: Jij hebt gestolen, gelogen, geroddeld, iemand beledigt, jij wilt niet vergeven, enz. Allemaal aanknopingspunten, oneffenheden in onze glasplaat. En terecht grijpt hij ons daarop aan en veroordeelt ons. Hij klaagt ons aan. Bij Jezus kan dit niet, want Hij is zonder zonde, zo helder en vlak als een glasplaat, zodat er geen vuiltje aan kan blijven kleven.

Bij Jezus dus niet…. Maar waarom loopt Jezus dan niet gewoon weg? Dat deed Hij eerder ook al verschillende keren. We lezen over zijn bezoek aan Nazareth, zijn geboortedorp. Zijn boodschap valt zo verkeerd, dat de hele bevolking hem de stad uit jaagt en Hem van een steile rots wil afduwen. Wat lezen we dan in Lucas 4:30: Hij liep midden tussen hen door en ging weg. Zo glad dat ze Hem niet vast konden pakken. En in Johannes lezen we verschillende keren de uitdrukking: Zij wilden Hem grijpen, maar het was zijn ure nog niet en Hij ontkwam. Steeds weer, zo glad als een aal, zo ongrijpbaar als een stuk vlak glas…. Waarom nu niet?

Vers 31: Ik wil de wereld laten zien dat Ik van de Vader hou en doe wat Hij me geboden heeft. Jezus geeft zich vrijwillig over aan de duivel en de door hem opgezweepte mensenmassa. Uit liefde voor Zijn Vader. Heb je daar wel eens over nagedacht. Wij zeggen altijd dat Jezus voor ons stierf uit liefde voor ons. Dat is ook zo, maar er zijn meerdere redenen waarom Hij voor ons stierf. Een daarvan is: Hij stierf uit liefde voor Zijn Vader, uit gehoorzaamheid, want Zijn Vader had Hem dit geboden. Deed Hij het met tegenzin? Nee, zeker niet, want Jezus zegt zelf dat Hij en de Vader één zijn, maar als mens hier op aarde ziet Hij er wel tegenop! Hij doet het uit liefde, maar Hij moet zich er wel toe zetten, omdat Hij weet wat het Hem gaat kosten. Niet zozeer de lichamelijke pijn of de psychische pijn van de spotters om Hem heen, maar veel meer het gescheiden zijn van Zijn Vader. Door de zonden van de mensheid die Hij op zich nam, werd Hij gescheiden van Zijn Vader en dat deed Hem het meeste pijn. Daar ziet Hij het meest tegenop. Hij is één met de Vader tot in elk detail, maar uit liefde voor Hem doet Hij wat Hij moet doen. En de wereld moet dit weten, dat Jezus zo van de Vader houdt. Waarom? Dat kost een preek om uit te werken, maar simpel gezegd: omdat God de Vader, het waard is! Alles draait om Hem!

Wat een prachtige Mens is Jezus, toch? Zo prachtig, smetteloos, puur, heilig, rein, kostbaar en Hij gooit het allemaal weg. Laat zich gevangen nemen en stuk slaan, hoewel Hij niets misdaan heeft. Hij is zo helder als glas, dat is zo helder als glas.

We vieren zo het avondmaal en ik vraag jullie om dit te nemen met grote eerbied. Dat doe je uiteraard altijd, maar deze keer, graag met extra besef van zijn zondeloosheid, zijn reinheid, zijn helder als glas leven. Eerst zingen we nog een lied LvG. 208:1, 2: O, Hoofd vol bloed en wonden.