Reggio İlhamlı Okuma- yazma hazırlığı 2- EN UZMAN ASTRONOTA MEKTUP

Okuma Yazmaya yönelik ikinci ve biraz daha uzun olan örnekte 5-6 yaş grubundaki çocuklar bir grup olarak çalışıyorlar.
Çocukların okuma yazma becerileri çeşitli seviyelerde:
Aurelia, okuyabiliyor ve yazabiliyor.
Luca, harfleri tanıyabiliyor ve yazabiliyor, yavaş yavaş kelimeler oluşturuyor.
Giacomo, harfleri tanıyor ancak onları nasıl biraraya getireceğini henüz kavramış değil.

Öğretmenin çocuklara herhangi birine bir mektup yazmalarını önermesi ile sürecimiz başlıyor.
Çocuklar başka bir gezegenin sakinlerine bir mektup yazmaya karar veriyorlar.
Bu kararın ardından bazı sorunlar ortaya çıkıyor:
Mektup hangi dilde yazılacak?
Mektup sadece resimlerden mi oluşsa?
Mektubu nasıl gönderecekler?

Bu sorular karşısında bazı fikirler ortaya atılıyor.
Luca: Belki de sadece ses dalgaları veya da manyetik dalgalarla iletişim kuruyorlardır.
Aurelia: Ölümsüz olabilirler yada soluncanlar gibi ortadan ikiye kesildiklerinde iki solucan oluyorlardır.
Böylece bilmedikleri ama öğrenmek istedikleri şeylerin listesi uzayıp gidiyor. Nihai karar bu konuda fikir beyan edebilecek en otorite kişilerin astronotlar olduğu oluyor. Mektubu astronotlara göndermeye karar veriyorlar.
Luca: sorulacak tek kişi bilim adamları ve astronotlar.

Çocuklar güzel bir mektup yazmak için gerekli olan malzemeleri bir araya getiriyorlar. Çünkü onlara göre güzel bir mektup okumak daha hoş ve verilecek cevap da aynı ölçüde güzel olacaktır.
Çalışmalarını nasıl organize edeceklerine karar vermeye çalışıyorlar.
Luca: 'oo piti piti' yapalım ve kimin yazacağına karar verelim. (hepsi yazabildiklerinden oldukça eminler)


https://3.bp.blogspot.com/-D8Rzqz4IAdE/VuVg0nOU9UI/AAAAAAAABxE/dyYs38tymHMm2frilyd9GZVr22BKCwx_w/s640/IMG_20160313_143918.JPG


pek çok hile ile toplamda üç defa 'oo piti piti' yapılıyor ve sonunda hepsinin de yazacak kişi olmak istedikleri ortaya çıkıyor.

https://3.bp.blogspot.com/-nFDTYEqQl0w/VuVgzinHTcI/AAAAAAAABxE/7bKgnvlBmHg_iIKSCsJdKu8r-BZ2FlTHQ/s640/IMG_20160313_143903.JPG


Luca ve Giacomo kendi aralarında bir anlaşmaya varmaya çalışırken Aurelia sakince ve inatla bekliyor. Yazacak kişinini kendisi olacağından çok emin.

https://3.bp.blogspot.com/-yu8zzgTc_rM/VuVgzO5s1SI/AAAAAAAABxE/fLIr7oM_BecMrlMb5CgKGCN3t5OTCeIFA/s640/IMG_20160313_143844.JPG


Uzaktan onları izleyen öğretmen yardımcı olmak için  tartışmaya dahil oluyor. Hepsi de yazmak istiyorsa iş bölümü yapmalarını önererek aradan çekiliyor.

https://4.bp.blogspot.com/-Ts3VDeN4yXs/VuVgwZTwDuI/AAAAAAAABxE/pZy1m-udEr0P0k6-jIqZUnGO0mmCQr9ZA/s640/IMG_20160313_143827.JPG


Öğretmen uzaklaştıktan sonra çocukların her biri birer kağıt alarak iş bölümünün ne şekilde olacağı üzerine tartışmaya başlıyorlar. Bu esnada Luca kalemi alarak yazmaya başlıyor.
Aurelia: Herşeyi o yazamaz! Çünkü o zaman hepsi onun fikirleri olur.
Luca: Senin fikirlerin de buradalar. Öyleyse hepimiz birer kelime yazalım ya da üç kelimeye ne dersin?
Aurelia: Hepimiz birşeyler yazıp onları  biraraya getirip yapıştırmaya ne dersin?

https://2.bp.blogspot.com/-mbfe15bncMQ/VuVgvPTNZfI/AAAAAAAABxA/CoEOBHzwd18-f7C5_yVtNAinrak6NffiQ/s640/IMG_20160313_143801.JPG


Böylece problem çözülüyor ancak kısa sürede Luca ve Giacomonun yazma konusundaki yetersizlikleri baş gösteriyor ve Aurelia'dan yardım istiyorlar. Aurelia yazılanları kontrol edip bazı önerilerde bulunduktan sonra hep birlikte yazdıklarını öğretmene götürüyorlar.

Öğretmen yazıları kontrol ettikten sonra bir noktanın  altını çiziyor. Yazıların okuyan kişiye yazarın ifadesini doğru şekilde aktarması gerektiğini söylüyor. Yani bir cümlenin soru içerdiğini ya da hangi tonda ifade bulduğunu karşı tarafın nasıl anlayacağı üzerinde düşünmelerini istiyor.

Noktalama işaretleri (soru işareti gibi) hakkında bilgi sahibi olmayan çocuklar iletişimi nasıl daha anlaşılır bir hale getirebileceklerini tartışmaya başlıyorlar.
Luca: Soru olduğunun anlaşılması için başına 'sana şunu soruyorum' yazalım.

Çocuklar bu konuyu biraz çözdükten sonra öğretmenler onlara soru işaretleri ve noktalama işaretleri hakkında bilgi vermeye karar veriyorlar. Ancak bunun için şu aşamanın erken olduğu kanaatindeler.

https://2.bp.blogspot.com/-Nor703ErfZU/VuVgvSEYLpI/AAAAAAAABxE/I9DO9thhmrg1PmbtH3Fzr1JYqmHMh8Cog/s640/IMG_20160313_143737.JPG


Çocuklar yaptıkları hataların farkına vardıklarında çok eğleniyorlar. Kelimeleri doğru sırada yazmamanın yol açtığı anlam kargaşasını çok komik buluyorlar.

Yanlışlar çok doğal ve kabul edilebilir olarak görülüyor. Çünkü hatalardan yeni öğrenmelere doğru ivme kazanıyorlar.

https://2.bp.blogspot.com/-P3oEs03lUig/VuVgtAEkyzI/AAAAAAAABxA/r7TEkVa1fZkV5T4KvUKHFgc4KUHDI0Rnw/s640/IMG_20160313_143705.JPG


Bu esnada şuana kadar gruba dahil olmayan bir çocuk olan Ferrucio gruptaki çocukların ne kadar eğlendiğini görerek gruba katılıyor. Böylece mektup yazma sürecine dahil oluyor.

Mektubun kendine düşen bölümünü yazan Luca ise sıkılarak aralarından ayrılıyor ve sınıfın diğer köşelerinde kendine daha ilginç bir uğraş aramaya gidiyor.

https://4.bp.blogspot.com/-rgCV75q1rjI/VuVgsIlnSFI/AAAAAAAABxA/qCqgA2y0ih8yB4bYHvSYfGLOveUCbg8pg/s640/IMG_20160313_143624.JPG


Yeni gruptaysa Ferrucio'nun yazma konusunda en az beceriye sahip kişi olduğu ortaya çıkıyor. Böylce Giacomo bile ona öğretmenlik yapacak mertebeye erişmiş oluyor. Tabiki Aurelia ile birlikte.

https://4.bp.blogspot.com/-LMDuXdsbrBI/VuVgr5SHkzI/AAAAAAAABxA/D9i7VzzjOyA5U1-qzigxl5q7xd2KThXxA/s640/IMG_20160313_143528.JPG


Feruccio'nun hataları eğlenceyi hat safhaya ulaştırıyor :)

https://3.bp.blogspot.com/-93mh81qAW4Y/VuVgomnfSwI/AAAAAAAABxA/IWlHvGJUtwUNT7ivfIHD_fuqfT8S8JAqQ/s640/IMG_20160313_143511.JPG


Sözel yönlendirmeler yetersiz kalınca Aurelia tüm 'uzman'lığıyla işi ele alıyor.

https://1.bp.blogspot.com/-oA9S4-bUats/VuVgoigQxWI/AAAAAAAABxA/vvDTq992vj4Zpvf1Ctanf88dwnrp8BXRg/s640/IMG_20160313_143453.JPG


Böylece Ferrucio uzman arkadaşları eşliğinde mektubun kendisine düşen kısmını tamamlıyor.

https://3.bp.blogspot.com/-SHKwf3MUw_M/VuVgpDfperI/AAAAAAAABxA/rqrjfaaoxXcj0CFTXi7R1nfvappH-QfvQ/s640/IMG_20160313_143431.JPG

Mesaj tamamlanıyor. Son tartışma konusu ayrı ayrı bölümleri neye göre bir araya getireceklerine dair.

Anlamlı bir bütünlük kazandırmak için bir kaç gün sıralama üzerinde çalışıyorlar ve sonucunda ortaya çıkan metin şu şekilde oluyor: 

EN UZMAN ASTRNOTA MEKTUP

HİÇ BİR UZAYLININ DOĞUMUNA ŞAHİT OLDUN MU? 

UZAYLILAR NASIL KONUŞUYOR? EMİNİM KONUŞUYORLAR. APTAL DEĞİLLER AMA BİZ ONLARIN DİLİNİ BİLMİYORUZ. 

UZAYLILAR BİR ÇEŞİT İNSAN MI? 

YEŞİL KAYALARDAN YAPILMIŞ OLABİLİRLER Mİ? YA DA GAZ? YA DA OKSİJEN VE KARBONDİOKSİT? 

UZAYLILAR AYNI ZAMANDA ÖLÜMSÜZ OLABİLİRLER Mİ? 

ONLARI DÜNYAYA DAVET EDEBİLİR MİYİZ? 

SENCE ONLAR KÖTÜ OLABİLİR Mİ? 

ONLARIN DA ŞEHİRLERİ VAR MI? YOKA SADECE GAZ MI? 

BİZİMLE GÖRÜŞÜP KONUŞURLARSA KENDİLERİNİ DAHA İYİ HİSSEDERLER Mİ? 

ONLARA HARİTALAR GÖNDERİRSEK BELKİ DAHA İKNA OLURLAR. 

Bu örnekte çocukların bir amaç doğrultusunda bir süreci tek başlarına nasıl yönetebildiklerini görebiliyoruz. Daha iyi bilenler bilmeyenlere destek olurken hatalardan kolaylıkla öğrenebiliyorlar. 

Öğretmenin çıkmaza düştükleri anlarda yaptığı ufak dokunuşlar sürecin devamlılığı açısından büyük önem taşıyor. Öğretmen daha ziyade sorunları tanımlayıp çözümü çocuklara bırakıyor. 

Kaynak: Giudici, C., Rinaldi, C., & Krechevsky, M. (2001). Making learning visible: Children as individual and group learners. Project Zero, Harvard Graduate School of Education.