Okulary

                                          Julian Tuwim

             Biega, krzyczy pan Hilary:

             „Gdzie są moje okulary?”

   

             Szuka w spodniach i w surducie,

             W prawym bucie, w lewym bucie.

   

             Wszystko w szafach poprzewracał,

             Maca szlafrok, palto maca.

             „Skandal! – krzyczy – nie do wiary!

             Ktoś mi ukradł okulary!”

             Pod kanapą, na kanapie,

             Wszędzie szuka, parska, sapie!

     

               Szuka w piecu i w kominie,

               W mysiej dziurze i w pianinie.

   

               Już podłogę chce odrywać,

               Już policję zaczął wzywać.

   

               Nagle zerknął do lusterka…

               Nie chce wierzyć… Znowu zerka.

   

                Znalazł! Są! Okazało się,

                Że je ma na własnym nosie.