O podziemnym zamku na Wawelu

            i o śpiących rycerzach

Jest na Wawelu wspaniały zamek królewski, który możemy oglądać i zwiedzać. Ale jest i drugi, ukryty głeboko w białych skałach wawelskiego wzgórza podziemny zamek, do którego tajne wejście znajduje się gdzieś w Kurzej Stopce. Nikt jednak tego wejścia nie zna. Także ten podziemny zamek jest jasny, strojny i wspaniały. Znajduje się tam wielka sala a w niej wiele zbroi, tarcz, chorągwi.

Na środku sali stoi okrągły stół, a wokół niego siedzą wszyscy polscy królowie w szatach koronacyjnych. Tylko raz w roku-ale nik nie wie, kiedy to następuje-gdyby ktoś przypadkiem znalazł się w pobliżu wawelskiego wzgórza o północy, mógłby usłyszeć głos trąb, rżenie koni i wrzawę.

Chrobry wychodzi z podziemnego zamku

i w żelaznej zbroi spaceruje po krużgankach Wawelu. W rękach Chrobrego błyszczy Szczerbiec-miecz koronacyjny królów polskich. Na dziedzińcu zamkowym strzegą króla rycerze na koniach. Zobaczyć króla mogą jednak tylko ci, którzy sumienie mają czyste i zasłużyli się ojczyźnie walką lub pracą. A gdy zobaczą Chrobrego, duch w nich rośnie, a na sercu robi się radośnie i lekko. Natomiast człowiek zły nie tylko nic nie usłyszy i nie zobaczy ale poczuje dziwną trwogę i grozę w sercu.

Choć zamek na Wawelu jest dziś wspaniałym muzeum, a nie rezydencją królewską, polscy królowie zawsze tu są i czuwają nad naszym krajem i nad nami. Nie wszyscy najdzielniejsi rycerze z pocztu Chrobrego przebywają w podziemnym zamku na Wawelu. Znaczna ich część czuwa nad bezpieczeństwem narodu i państwa w Tatrach-to sławni śpiący rycerze. Spoczywają oni w wielkiej jaskini pod Giewontem. I choć śpią to jednak czuwają. Przebudzą się, gdy naród polski znajdzie się w śmiertelnym niebezpieczeństwie.