Ël leugh andoa ch’i stoma mej

Abresé: Anté ch’i steve-ne pì bin? Doa é-lo seve pì content d’ess-je? A l’é ‘d granda consolassion dë sté a ca nòstra con coj ch’an veulo bin. Për tanti che sossì a l’han nen a l’é quaicòsa da susté. Conòsse ‘l Signor e ‘l Salvator Gesù Crist a l’é la pì granda consolassion ch’i podrio susté përché an chiel e con Chiel i trovoma la comunion ch’i n’oma tuti da manca, la comunion con Nosgnor e comunion con d’àutri cristian. A sarà na comunion eterna ch’a va bin dëdlà ‘d costa vita. Sossì a l’é lòn ch’am sugerisso le leture bibliche dë sta Duminica. E a vojàutri? Vardomje ‘n pò.

Gnun-e còse pì bele che ca nòstra, a dis ël proverbi. Trist col ch’a l’ha nì ca nì tèit! Vera: che bel stess-ne a nòstra ca, con la gent ch’at veul bin o daspërnojàutri - s’i l’oma ‘n caràter solitari. Che bel stess-ne an tra le còse nòstre: magari ant nòst vërzé, o atelié, o stansia andoa ch’i foma le còse ch’an pias ëd fé! A podrìa esse d’àutr che lòn: pensé a ‘ndoa ch’i steve pì bin o anté chi vorìe sté.

Ij prim dissépoj ëd Gesù a stasìo pròpi bin con chiel, tant che quand ch’a l’avìa nunsiaje ch’a sarìa bin tòst andass-ne për sèmper, a l’avìa ciapaje ‘l magon, o pitòst l’angossa. A-i é ant l’evangel ëd Gioan tut ël discors ëd consolassion che Gesù a-j fà ai sò dissépoj, ai sò amis, la sèira anans ëd soa partensa quand ch’i j’ero tuti radunà për mangé ansema për l’ùltima vira. Ëd col dëscors i na lesoma ‘n tòch ancheuj, ch’a l’é un-a dle leture bibliche për ësta Duminica. A parla pròpi dë sté bin con quajdun, d’ess-ne an comunion. Gesù a dis d’esse an pien-a comunion con Nosgnor sò Pare e ch’a l’é n’camin a argionz-lo an cél. Ai sò dissépoj a-j dis ëdcò ch’as n’andas’a a prontèje ‘l pòst, “na stansia” e d’avèj nen tëmma: che la bela comunion ch’a l’avio con chiel a sarìa mai terminà, ch’a-i sarìa mach ëstàit un cambiament ëd dimension ëd l’esistensa. A l’é ancora l’istess ancheuj: la pì bela condission ch’i podoma susté a l’é d’esse con Nosgnor Gesù Crist, ancheuj e për l’eternità. Sossì a l’é ‘d granda consolassion për nojàutri e la promëssa che Gesù a fà ai sò a l’é l’istessa. I vorìa tant che coj ch’a më scoto ancheuj a podèisso fé ‘dcò lor costa bela esperiensa - s’a l’han ancora nen fala. Lesoma, antlora, lòn ch’a dis Gesù ai sò:

Discors d’adiù ‘d Gesù. “Crussieve nen. Vojàutri i l’eve fej an Nosgnor, abie ‘d féj ëdcò an mi. A-i-é motobin d’alogg ant la ca ‘d mè Pare; s’a fussa divers i l’avrìa già divlo; përchè i vad a pronteve ‘l pòst, e s’i vad a pronteve ‘l pòst, i torneraj për pijeve ansema mi, parèj che là ‘ndoa ch’i son, i ven-e peui a sté ëdcò vojàutri. E vojàutri i seve bin andoa ch’i vado, i na conòsse la stra”. Tomà a-j dis: “Signor, i savoma nen andoa ch’it vas; com é-lo donca ch’i podoma conòss-ne la stra?”. Gesù a-j rëspond: “La stra, la vrità, e la vita a l’é mi; gnun a peul ven-e al Pare fòra che për mi. S’im conòsse, i conossrìe ‘dcò mè Pare; bel e adess i lo conòsse e i l’eve vëddùlo. Flip a-j dis: “Signor, fane vëdde ‘l Pare, e tant a basterìa për noi”. Gesù a l’ha dije: “A l’é tant ëd col temp che mi i son ansem a vojàutri e ti ‘t l’has ancora nen conossume? Flip, col ch’a l’ha vëddù mi, a l’ha vëddù ‘dcò mè Pare. Com’ é-lo ch’ it dise: “Fa-ne vëdde ‘l Pare?. Chërdes-to nen ch’i son an mè Pare e mè Pare a l’é an mi? Le paròle ch’iv diso, i le diso nen daspërmì medésim, ma a l’é ‘l Pare ch’a sta an mi col ch’a fà soe euvre miracolose. Chërdme ch’i son ant ël Pare e ‘l Pare a l’é an mi, sëdnò chërdme për motiv dj’euvre miracolose ch’i faso. An vrità, an vrità iv diso: Col ch’a chërd an mi, a farà j’euvre ch’i faso mi, ansi, a na farà ‘d pì grand ancora che ste-sì, për motiv ch’i vad al Pare. E qualsëssìa còsa ch’i ciame a mè nom, i la farai, parèj che ‘l Pare a sia glorificà dal Fieul. S’im ciame queicòsa a mè nòm, i la faraj. (Gioann 14:1-14).

L’idèja dla cà a l’é an evidensa ‘dcò an nòstra sconda letura. La comunion ch’i l’oma con Nosgnor a l’é nen mach n’esperiensa solitària, ma n’esperiensa ch’as fà ansema a d’àutri cristian, coj ch’a pijo part ëd l’istessa nòstra fèj e esperiensa. La comunità cristian-a a l’é ‘dcò na granda consolassion s’a l’é lòn ch’a dovrìa esse confòrma la dotrin-a biblica. Ëd ësta ca Gesù a n’é la pera pì amportanta, e j’àutre pere i soma nojàutri. Sté a sente lòn ch’a dis l’apòstol Pero an soa prima litra.  

 

Na pera viva - un pòpol sernù. Ansì, an avzinand-ve a chiel, ch’a l’é la pera viva, arfudà da j’òm, ma sernùa e pressiosa a j’euj ‘d Nosgnor, ëdcò vojàutri, coma ‘d pere vive, i seve edificà ‘mè na ca spiritual, për esse un sacerdòssi ch’a l’é sant e për ësmon-e dij sacrifissi spirituaj ch’a son agreàbij a Nosgnor për ël mojen ëd Gesù Crist. A l’é për lòn ch’i treuve 'nt la Scritura: “Vardé-sì, mi i pòso an Sion na pera, na pera ëd canton sernùa e pressiosa, e col ch’a chërdrà an chiel a sarà mai dësvërgognà”. A l’é donca pressiosa për vojàutri ch’i chërde, ma për coj ch’a chërdo nen, la pera che ij murador a l’han arfudà a l’é dventà la pera ‘d canton e na pera d’antrap, na pera ch’a-j fà mach antrapé. A-i s’antrapo përchè a scoto nen la paròla, e për lòn a l’ero ‘dcò destinaje. Ma vojàutri i seve na gent sernùa, un sacerdossi regal, na nassion santa, un pòpol riscatà, për ch’i nunsie le virtù ‘d col ch’a l’ha ciamave a seurte fòra dal top për esse anluminà da sò ciàir maravijos. Na vòlta vojàutri i j’ere nen un pòpol, ma adèss i seve ‘l pòpol ëd Nosgnor; voi ch’i l'avìe nen otnù misericòrdia, ma ch’i l’eve adess otnù misericòrdia. (1 Pé 2:2-10).

La ca ch’i trovoma ant la comunion cristian-a a l’é ‘d granda consolassion dzurtut ant ij moment pì brut ch’i passoma. Ant la tersa nòstra letura i trovoma lòn ch’a l’é rivaje a Stevo, un dij prim cristian ch’a son mòrt për càusa ‘d soa fej cristian-a. Për lòna  l’avio daje adòss e fin-a massalo a prassà. Malgré tut, chiel a sà ch’a sarìa stàit bin tòst arseivù ant ij brass ëd Nosgnor e ch’a l’avrìa avù na stansia për chiel an cél con sò Signor e Salvator, e a meuir an pas. Lesoma lòn ch’a l’é capitaje apress ch’a l’avìa presentà ‘l Salvator Gesù Crist a ‘d gent grama:

La lapidassion dë Stevo. Quand ch’a l’han sentì tut lòn, a son anfiammasse ‘d rabia e a argrignavo ij dent contra chiel. Stevo, nopà, ch’a l’era pien dë Spìrit Sant e che a l’avìa j’euj fìssà al cél, a l’ha vëddù la glòria ‘d Nosgnor, e Gesù ch’a l’era a la drita ‘d Nosgnor. “Vardé-là” a l’ha dit, “i vëddo ij céj duvert e ‘l Fieul ëd l’Òm ch’a sta a la drita ‘d Nosgnor!”. Anlora, a son butasse a crijé fòrt, e a son stopasse j’orije, e tuti d’acòrdi, a son campassje adòss për ciapelo. Parej, avendlo rablà fòra dla sità, a l’han comensà a tireje a còl ëd pere për masselo, e ij testimòni a l’han butà ij sò mantej ai pé d’un giovo, për nòm Sàul. A seguitavo a tiré ‘d pere contra Stevo mentre che chiel a pregava e a disìa: “Signor Gesù! Arsèiv mè spìrit!”. E essendse butasse an gionojon, a l’ha crijà a àuta vos: “Signor, ancolpje nen dë sto pëccà”. E dit lòn, a l’é andurmisse ant la mòrt. (At 7:55-60).

D’esperiense ‘d cola sòrt a son ëstàite e a son ancora cole ‘d tuti coj ch’a fan part dël pòpol ëd Nosgnor. Lesoma, për terminé, la quarta nòstra letura che, coma ‘d sòlit, a l’é ‘n Salm. A l’é ‘n tòch dël Sal 31 andova che ‘n chërdent a fortiss che chiel a treuva soa pi granda consolassion an Nosgnor, che për chiel a l’é n’arpàr, na fortëssa andova ch’a peul steje al sicur. Mè vot a l’é che ‘dcò vojàutri i peude arpete costa preghiera con tut vòst cheur.

Salm 31 Nosgnor, i l’hai trovà na sosta an ti! Lassme maj confonde! Delivr-me: cola-lì a sarà mia arvangia! Scotme! Delivr-me an pressa! Sie ti mè protegitor e arpàr, na fortëssa andoa ch’i peuda sté sicur! Ti’t ses mia rocafòrt e fortëssa! Delivr-me e compagn-me: toa reputassion a l’é an discussion! Tirme fòra da la rèj ch’a l’avìo stërmà për ciapeme, përché ti’t ses mia fòrsa. (...) It ses ti ch’it fisse ij termo ‘d mè destin. Delivr-me da la potensa dij mè nemis e da coj ch’am dan adòss. Sorid a tò sërvent! Delivr-me për motiv ëd toa fidelità! (Salm 31:1-5, 15-16).

Pregoma: Nosgnor tut-potent! Conòsse Ti përdabon a l'é vita eterna! Acòrdane 'd conòsse Tò Fieul ëd manera tant përfeta ch'a peussa esse për noi ël senté, la vrità e la vita, e che nojàutri i séguito Soe pianà arlongh la vìa ch'a mën-a a la vita eterna; për Gesù Crist, Tò Fieul, nòst Signor, ch'a viv e regna con Ti e con lë Spirit Sant, un sol Dé, pr' ij sécoj dij sécoj. Amen.

Duminica 14 ‘d Magg 2017 - Duminica ‘d Pasqua ch’a fà Sinch
Leture bibliche: At 7:55-60; 1 Pé 2:2-10; Gioann 14:1-14; Salm 31:1-5, 15-16

https://goo.gl/s1EV6p