Eens behouden, altijd behouden?

Gods woord is heerlijk én soms ook vreselijk confronterend! Een bloemlezing uit Openb. 2 en 3 van waarschuwende teksten.

Het woord van God brengt leven, maar ook dood; licht, maar ook duisternis; liefde, maar ook waarheid. Toen ik bezig was met de serie over Openbaring 1-3, werd ik hier weer heel bewust bij bepaald. Vooral de brieven, maar ook de verschijning van Jezus aan Johannes in al zijn heiligheid, geven een heerlijk, maar soms ook schokkende boodschap. Hoewel de serie is afgelopen, had ik het idee om in ieder geval aandacht te vragen voor die twee zijden van Gods boodschap. De waarheid en de liefde. Ze gaan hand in hand en kunnen niet zonder elkaar. Er zijn tal van thema’s waarin dit opgaat. Vanochtend wil ik nadenken over één zo’n thema: eens behouden, altijd behouden?!

Er is in de kerk een sterk verschil van mening over de vraag of ware christenen kunnen afvallen van hun geloof. Wellicht ook in onze gemeente zijn er mensen die hier sterk verschillend over denken. Voor mij is het geen halszaak en ik denk je een belijdend christen kunt zijn als je het ene of het andere gelooft. Waar het om draait is: heb je er over nagedacht. We gaan elkaar niet verketteren als je hier anders in staat. Dit gebeurde wel in de tijd dat dit thema opkwam tussen Arminius en Gomarus (Calvinisme tegenover Arminianisme).

Laat ik van te voren mijn stelling deponeren en die met jullie onderzoeken: Wie echt wedergeboren is, zal door Gods kracht worden bewaard als christen, tot het eind van zijn/haar leven én enkel zij die volharden tot het einde zijn werkelijk wedergeboren.

Deze stelling bestaat uit twee delen: ten eerste: God waakt over de levens van Zijn kinderen en Hij staat garant voor hun behoud en redding en zal dit ook waarmaken. Wat God tot leven heeft gewekt, kan niet weer sterven. Ten tweede: Als iemand niet volhardt als christen te leven, dan geeft hij of zij blijk van nooit wedergeboren te zijn geweest. Dus niet dat je je kindschap van God verliest, maar je hebt het nooit gehad.

Ten eerste: Ik ben de Heer ontzettend dankbaar dat het niet van mij afhangt of ik morgen wakker word als christen! Die last kan ik niet dragen. God is degene die garant staat voor mijn redding en eeuwige behoud. Wie een kind van God geworden is, mag weten dat niets of niemand hem zal kunnen scheiden van de liefde van Christus. Ik geloof met heel mijn hart in het credo: eens behouden, altijd behouden! Ik zou vele teksten kunnen lezen, maar ik lees er slechts twee of drie en de rest zet ik op het scherm (voor de echte bijbelvorsers). Eerst alle teksten laten zien/opsommen en dan inzoomen op deze twee:

Joh. 10:27-30: “Mijn schapen horen Mijn stem en Ik ken ze en ze volgen Mij. En Ik geef hen eeuwig leven: en zij zullen beslist niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit Mijn hand rukken. Mijn Vader, die hen aan Mij gegeven heeft, is meer dan allen en niemand kan hen uit de hand van Mijn Vader rukken.”

1 Petr. 1:5”U wordt immers door de kracht van God bewaakt door het geloof tot de zaligheid, die gereed ligt om geopenbaard te worden in de laatste tijd.”

Bewaken is zowel beschermen voor aanvallen van buiten, als bewaken, zodat iemand niet ontsnapt.  Beide vormen van bescherming hebben wij nodig: Zowel van buiten en als van binnenuit is er dreiging, maar God beschermt en bewaakt ons en zal ons veilig houden voor elke vorm van bedreiging van ons eeuwige behoud.

Gods kracht is de enige reden waarom ik weet dat ik veilig ben als christen, maar deze kracht werkt door het geloof! Het is niet zo simpel om te stellen dat dit ons aandeel is in het geheel. Ook het geloof komt van God (Ef. 2:8), maar het gaat wel door ons heen. Het wordt zichtbaar door ons heen. En dat is het tweede deel van onze stelling: Zij die volharden in het geloof, zijn werkelijk wedergeboren. Opnieuw een hele rij teksten voor de bijbelvorsers, maar deze drie lichten we er uit:

Mat. 10:22: “En u zult gehaat worden omwille van Mijn Naam; maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden.”

Het gaat om volharding, volhouden. De teksten uit Openb. liggen in diezelfde lijn. Wie overwint, als je dit niet doet, dan…. Als je niet volhoudt, dan zul je de gevolgen ondervinden.

1 Joh. 2:19: “Zij zijn uit ons midden weggegaan, maar zij waren niet uit ons; want als zij uit ons geweest waren, dan zouden zij bij ons gebleven zijn. Maar het moest openbaar worden dat zij niet allen uit ons zijn.”

In de context gaat het om antichristen. Niet dé antichrist, maar mensen die tegen Jezus zijn. Uit deze tekst blijkt ondubbelzinnig, dat wie eens werkelijk bij de club hoorde, er ook altijd zal blijven! Sommigen zijn weggegaan en dus blijkt dat ze er nooit echt bij hebben gehoord….

Mat. 13: de gelijkenis van de zaaier en de vier soorten ondergrond. Soms lijkt het heel wat, maar uiteindelijk zal het duidelijk worden aan het eind wie werkelijk overwonnen hebben.

Telkens is er in het NT sprake van nep-gelovigen (valse broeders): Judas, Mat. 7:21-22; Joh. 15:-1-8. Gal. 2:4; 2 Kor. 11:26, enz.

Ons behoud is Gods werk en ons geloof en ons handelen uit dat geloof, maakt dat werk zichtbaar. We worden behouden door geloof alleen (sola Fidae), maar het geloof blijft niet alleen. Ze moet vergezeld worden met daden uit geloof. Die daden zijn nooit de basis van ons behoud. We kunnen ons behoud er niet mee verdienen, maar we kunnen ons behoud er wel mee laten zien. Mensen die willens en wetens zondigen, laten daarmee zien dat hun geloof niet oprecht is. Mensen die worstelen met hun behoud, mogen vasthouden aan Gods werk in hen.

Confronterende teksten in Gods Woord zijn er om ons in de spiegel te laten kijken en ons te vragen: zit het nog goed?! De reactie zou moeten zijn: nederig erkennen dat we het zelf niet kunnen. Ik schiet te kort, ik heb U nodig!

Misschien vraag je je dan nog af, wat zijn dan de zichtbare kenmerken van waar geloof?

Wie hierop ja kan antwoorden, mag zich veilig weten in Gods kracht tot behoud. Wie ze mist, dient zich te bekeren, zoals we keer op keer hoorden in Openb. 2-3.