ERKAN ÖZGEN

Het Pleidooi, circa..dit, 22.01 tm 31.01.2016. Curator: Jerome Symons

De Koerdische kunstenaar Erkan Özgen (1971, Mardin) leeft en werkt in Diyarbakır. Met foto’s en video-installaties gaat hij in op sociale en politieke problemen en de alledaagse realiteit van het leven in Zuidoost Turkije.

Erkan Özgen studeerde beeldende kunst aan de Cukurova Universiteit in Adana en studeerde af in 2000. Hij voltooide het International Artists Studio Program van het Rooseum Center for Contemporary Art in Malmö (2005) en nam deel aan het Can Xalant Exchange programma van het Center for Creating and Contemporary Thought in Mataró, Spanje (2008).

Özgen heeft deelgenomen aan tentoonstellingen in Albanië, Kroatië, Frankrijk, Duitsland, Iran, Italië, Israël, Turkije, Libanon, Spanje, Zweden, Zwitserland, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. Groepstentoonstellingen in Nederland waren o.a. in De Korenbeurs (Schiedam, 2012) en SMBA (Amsterdam, 2008). In 2009 nam hij deel aan de 11de Istanbul Biënnale. Hij nam ook deel aan workshops in Beirut, Damascus, Diyarbakır, Khartoum, Taipei en Enschede. In 2005 won hij de Kunstmuseum Thun ‘Prix Meuly’ prijs van Zwitserland.

VIDEO’S

                THE ROAD TO TATE MODERN (with Şener Özmen). 2003, 06:40

De kunstenaars Erkan Özgen en Şener Özmen dwalen als Don Quixote en zijn dienaar Sancho Panza op paard en ezel door de bergen van Oost-Anatolië. Gekleed als zakenmannen zoeken ze naar de weg die hen zal leiden naar het wereldberoemde museum in Londen.

                                  ADULT GAMES. 2004, 04:00

Een groep kinderen gaat volwassen spelletjes spelen volgens hun door de indrukken van een etnische oorlog gevormde verbeelding. Een twaalftal Koerdische kinderen, die vanaf hun geboorte door de staat zijn bestempeld als mogelijke terroristen en alle hoop hebben verloren, gaat naar de enige speelplaats in de stad. Ze dragen allemaal skimaskers en de leider van de groep gaat als een echte guerillastrijder vooruit om de situatie te verkennen. De groep gaat het park binnen door een illegale ingang en laat dan in een belegering van hinkelplaatsen, schommels en klimrekken zien dat het spel niet leuk is maar volle ernst.

                 LOST BODY. 2005, 04:30

In deze tijd is de macht buiten de perken van het speelveld getreden om zijn spel in nauwe, duistere steegjes te spelen. Toeschouwers zijn verbannen naar de huiskamers waar de macht al is binnengedrongen. Een verdwaald en naakt lichaam zonder gezicht heeft soldatenschoenen aangedaan en trekt door het land over een lange, kronkelige weg terwijl het een bal vooruit trapt. Het lichaam beweegt met de bal mee en probeert hem onder controle te houden. In het begin is het tempo langzaam maar allengs rijst de spanning. Het is een 4,5 minuten durende strijd om ‘de bal te controleren’ en de toeschouwer kijkt in gespannen verwachting om te zien wanneer die strijd gewelddadig wordt. Op het eind, als de bal wordt ingeklemd tussen een muur en de voet, explodeert hij en is het spel uit.

                  ROBBEN. 2008, 07:21

‘Robben’ werd gefilmd voor de nu gesloten gevangenis in Diyarbakır, berucht als de plaats waar veel politieke gevangenen waren opgesloten en gemarteld, vooral na de militaire coup in 1980. De titel van de video verwijst naar het Robben Eiland in Zuid-Afrika dat sinds het einde van de 17de eeuw is gebruikt om gevangenen uit de Nederlandse koloniën te isoleren. Tijdens de apartheid waren veel politieke gevangen, onder wie Nelson Mandela, op het eiland opgesloten.

De video toont drie scenario’s waarin jonge mannen repetitieve handelingen uitvoeren. Eentje springt voortdurend tegen de gevangenismuren als om ze te doorbreken. Een ander zingt een droevig lied over de hardheid van het gevangenisleven. De derde man prikt een foto van Michel Foucault op de gevangenismuur en gooit er dan stenen naar tot de foto op de grond valt. (Michel Foucault gebruikt in zijn boek ‘Discipline, toezicht en straf’ het panopticum - de koepelgevangenis - als metafoor voor de moderne controlemaatschappij.)


         BREATH. 2008, 06:26

‘Breath’ volgt een man die door de straten van Diyarbakır rent. Zijn mond is bedekt met een zwarte doek. Wanneer hij buiten de stad komt, trekt hij de doek af en kan hij eindelijk ademhalen.

          ORIGIN. 2008, 04:56

‘Origin’ maakt de mechanismen zichtbaar waarmee een gevoel van nationale cohesie wordt opgelegd. De video, in Spanje gemaakt, volgt een groep mannen die in een park marcheren terwijl ze een slogan zingen: Hoe gelukkig is degene die zegt ‘Ik ben Turks’. De slogan komt uit de Turkse nationale eed die vanaf de twintiger jaren bij het begin van elke dag wordt afgelegd door alle schoolkinderen en militairen. Als de videocamera naar boven pant, blijkt dat de mannen illegale Afrikaanse immigranten zijn.

 ERKAN ÖZGEN

 2015

Politische Kunst im Widerstand in der Türkei - Neue Gesellschaft für Bildende Kunst (NGBK),Berlin

Sanat International - 12 Star Gallery, London

2012

In welke taal zal ik u mijn verhaal vertellen - De Korenbeurs (bis Sept 05), Schiedam

Terra Mediterranea – In Crisis Exhibition - The Nicosia Municipal Arts Centre, Nikosia

2011

Yes, we don’t - IAC - Institut d'art contemporain Villeurbanne/Rhône-Alpes, Villeurbanne

I also have a Heart – International Çankaya Public Art Manifestation, Ankara

2010

Reframing Reality: Glimpses into the Lowave video archive - Museet for Samtidskunst, Roskilde

The Land Between Us: power, place and dislocation - The Whitworth Art Gallery, Manchester

Starter Works from the Vehbi Koç Foundation Contemporary Art Collection - ARTER - space for art, Istanbul

Not easy to save the world in 90 days - 44 Moen, Askeby

OK | BIENNALE CUVÉE 10: Weltausstellung der Gegenwartskunst - OK Offenes Kulturhaus OÖ,Linz

2009

Istanbul Modern Berlin - Martin-Gropius-Bau, Berlin

City_net Asia 2009 - Seoul Museum of Art (SeMA), Seoul

11th International İstanbul Biennial - International Istanbul Biennial, Istanbul

Who killed the Painting? - Weserburg | Museum für moderne Kunst, Bremen

Istanbul, traversée - Palais des Beaux-Arts Lille, Lille

Not easy to save the world in 90 days - Tanas, Berlin

2008

Beyond Paradise - Stedelijk Museum Bureau Amsterdam - SMBA, Amsterdam

Beyond Paradise - Stedelijk Museum CS, Amsterdam

Article 23 - Galerija Skuc, Ljubljana

2007

No, future - Bloomberg Space, London

1st Athens Biennial 2007 - Technopolis of the City of Athens, Athen

2006

Lapdogs of the Bourgeoisie - Gasworks, London

Contemporary Art from the Bosphorus - Villa Manin. Centro d'arte contemporanea, Codroipo, UD

Normalization - Rooseum Center for Contemporary Art, Malmö

Strangers with Angelic Faces - Kunsthalle wien project space karlsplatz, Wien

Strangers With Angelic Faces - SPACE, London

2005

5. Cetinje Biennale - Cetinje Biennale of Visual Arts, Cetinje

hoch hinaus - Zeitgenössische Positionen zum Thema Berg - Kunstmuseum Thun, Thun

2004

Placebo Effect - Sparwasser H Q - Forum for contemporary art, Berlin

1 Bienal Internacionál de Arte Contemporaneo de Sevilla - BIACS - Fundación Bienal Internacional de Arte Contemporáneo de Sevilla, Sevilla

2002

Under the Beach - The Pavement - Proje4L/Elgiz Museum of Contemporary Art, Istanbul