Komputerowi entuzjaści – słynni nerds[2]- byli postrzegani przez otoczenie jako przyjazni i inteligentni, ale nieco dziwni jako ludzie. Relacje osobiste, zawodowe i zmagania polityczne były traktowane  jak przedtem. Podstawowe elemnty bytu ludzkiego takie jak  miłość,  praca i władza, nie były  poruszane w internecie.

 

Ponieważ zbliżamy się do 2010 roku to już nie przypadek. Digitalizacja zaczęła  zmieniać nasze społeczeństwo i nasze codzienne życie tak głęboko jak przedtem uczyniła to rewolucja przemysłowa .


Obecnie trwa wielki wysiłek, aby zrozumieć,  co niepokoiło i jaki to miało  wpływ na   społeczeństwa,  które rzeczywiście przeżyły poważne, glebokie  zmiany przemysłowe. Jesteśmy przyzwyczajeni oczywiście do zmian technicznych,  ale nigdy nie doświadczylismy głębokiej rewolucji technologicznej. Nasze sposoby myślenia i działania zostały ukształtowane przez   społeczeństwa  przemysłowe końca XX wieku. Ludzie w moim wieku, a nawet dwadzieścia lat młodsi, reagują na  ciągle zmieniające się otoczenie  kierując się starymi nawykami.



Rewolucja przemysłowa oznacza przejście z rolnictwa do zmechanizowanej produkcji. Rewolucja cyfrowa oznacza przejście od produkcji materialnej  do produkcji umysłowej i intelektualnej.


Obecnie zamiast stali dostarczamy symboli. Tworzymy raczej teksty, spektakle i imprezy a nie  samochody, ubrania i budynki. Nowe społeczeństwo zostało nazwane wieloma rożnymi określeniami, takimi jak:  społeczństwo  post-industrialne, post-modernistyczne, społeczeństwo informacji jak również  społeczeństwo  sieci, ale żadna z tych etykiet  nie została powszechnie przyjęta.


Jednak  termin „wiedza” -  zarówno w społeczeństwie  wiedzy jak i gospodarce    opartej na wiedzy i tworzeniu takowej znajduje się na krzywej wzrostu. Fakt ten staje się doskonale widoczny w trakcie kilku wyszukiwań w Google.

Trzon produkcji.

 
Powiązanie między web i tworzeniem wiedzy jest jasne. Hierarchia oparta na dowodzeniu i kontroli nie działa w środowisku internetowym. Celem tradycyjnej biurokracji jest standaryzacja produkcji a  systemów cyfrowych zadbanie o normalizację bez interwencji człowieka.


Powtarzające się procesy mogą być analizowane, programowane i przekazane do komputerów. Ludzie nie są potrzebni na liniach montażowych, lecz w laboratoriach, warsztatach i ośrodkach kształcenia. Innowacyjność, kreatywność i projektowanie nie jest już wstępem do produkcji. W celu zrozumienia zasad nowej gospodarki musimy traktować innowacje i uczenie się jako trzon produkcji.

 
Odbyłem studia w 1960, gdy  stare akademickie  tradycje były dość silne. Szanuję poszukiwania wiedzy jako cel sam w sobie, ale nie bedziemy  rozumieli roli uniwersytetów i szkół wyższych w społeczeństwach opartych na wiedzy, jeśli przyjmiemy  koniec społeczeństwa przemysłowego za  normę. Opinia wypowiedziana przez OECD  (w 2008 roku) o szkolnictwie wyższym  jest brutalnie instrumentlna.

"Szkolnictwo wyższe jest ważnym czynnikiem konkurencyjności gospodarki w skali globalnej  w coraz większym stopniu opartej na wiedzy . Wyzwaniem dla krajów jest polepszenie   wyższych kwalifikacji zawodowych i profesjonalnych, aby utrzymać konkurencyjną bazę naukowo-badawczą  w skali globalnej  i aby poszerzć  horyzonty wiedzy".

  Podzielam opinie  ekspertów z OECD  i sądzę, że Chiny są jednym z krajów, które naprawdę przyjmują ten kierunek działania.

 

Co się dzieje z uczeniem się   i nauczaniem w nowych okolicznościach? Jakie jest zadanie   dla  pedagogów, nauczycieli  i bibliotekarzy?



Przypadk LATINA.

 

Słowo „LATINA”, oznacza "Uczenie się i Nauczanie w Świecie Cyfrowym"  (Leraning  and Teaching  in a Digital World). Zostało ono tutaj   użyte zarówno jako koncept  jak  i jako nazwa kursu. Jako koncept, pojęcie to stanowi środowisko uczące  się, które łączy intensywną pracę pedagogiczną w małych grupach, z pełnym i stałym wykorzystaniem internetowych narzędzi i mediów.


Wierzymy, że Web 2.0, reprezentuje zarówno rewolucję edukacyjną, jak również rewolucję  w świecie biznesu. Edukacja 2.0 jest rewolucja w uczeniu się  i nauczaniu, spowodowaną przejściem do Internetu jako platformy.


Biblioteki, szkoły i uniwersytety są instytucjami wiedzy i w gospodarce opartej na wiedzy, stają się one ośrodkami produkcji, a nie usług.


W tej perspektywie biblioteki to zarówno przykład jak i inwestycja w produkcję wiedzy. Jeśli to prawda, w co głęboko wierzę,  musimy zmienić zarówno treść jak i organizacje nauczania i uczenia się.


Kurs, o którym tutaj jest mowa, został opracowany przez niewielką grupę entuzjastów e-learningu w Oslo University College, i po raz pierwszy został przeprowadzony jako trzytygodnniowy kurs letni w 2008 roku.  Zarówno kurs jak i koncept proponowany przez LATINA zawierają  silne elementy bibliotekoznastwa. Trójosobowy zespół odpowiedzialny  za rozwoj zajęć  ma szerokie doświadczenie zawodowe  w zakresie biliotekoznastwa, jak  również w zakresie nauczania i kształcenia dorosłych. Wyposażenie oczywiście znajduje się w Learning Center należącym do  Oslo University College, które dostarcza bibliotecznego i audio-wizualnego wsparcia  Collegowi.

 

LATINA jest środowiskiem nauki, gdzie używamy Open Web - zamiast papieru lub zastrzeżonych systemów sieciowych- jako platformy edukacyjnej. LATINA jest eksperymentem, podczas którego staramy się zrozumieć zasady skutecznego nauczania i uczenia się na Open Web.

 

· Technologia cyfrowa  wpływa na zminy   sposóbu  uczenia sie  i nauczania.

· Tradycyjne kształcenie odbywa się w zamkniętej przestrzeni materialnej i społecznej, przy ograniczonych zasobach technicznych  i zazwyczaj tylko z jedną osoby odpowiedzilną za nie.

• W krajach, gdzie dostęp do stron web jest powszechnie dostepny, nauczanie i uczenie się może przybierać różne  formy.

Widziany z zewnątrz, LATINA może wyglądać jako kurs ukierunkowany   na technologie  lub  narzędzia, ale  to przekonanie  jest bledne . W LATINA nie chodzi o narzędzia, ale o naukę i nauczanie, które korzystają z nowych narzędzi.


Koncentrujemy się na tekstach, wydarzeniach i prezentacjach, jakie można  uzyskac dzieki parcy owymi narzedziami.  Celowo wybraliśmy takie narzedzia internetowe , które są dla każdego łatwo dostępne  i darmowe.  


Ponieważ narzędzia będą nowe dla większości uczestników kursu, musimy podać kilka instrukcji ich użycia.  Jest to sprawą oczywistą  w przypadku  każdego przedmiotu. W stolarstwie  nie chodzi ani  wiertarki, ani też o piły reczne, ale   użycie tych narzędzi musi być opanowane. Celem zajęć kucharskich  jest  cos wiecej niż gotowanie i smażenie. Uczniowie muszą  nauczyć sie jak przygotowac omlet bez spalenia jaj. 

·  Wydaje się być kwestią zupełnie oczywistą, iż edukacja cyfrowa wymaga infrastruktury technicznej,  ale  należy mieć również  świadomość,  że technologia sama w sobie nie wystarcza.

•  Nowe możliwości techniczne powinny być  zrozumiane, opanowane i rozwijane. Kompetentni nauczyciele korzystają z  książek, klasy, tablicy i kredy skutecznie.

• W LATINA podchodzimy  do narzędzi cyfrowych w tym samy duchu.

Głęboki związek między technologią i nauczaniem jest  często zapominany.


     * Teorie pedagogiczne są bardzo przydatne i jenym z najwazniejszych  ich elementow  są idee wyjasniajace w jaki sposób nauczamy i uczymy  się. Nauczyciele z LATINA  korzystali z technologii w sposób odpowiedni dla naszego uczenia się.  Myślę, że to jest nowy  typ  nauczania i uczenia się. My również dowiedzielismy   się wielu rzeczy od innych. Bardzo dziękujemy za to wszystkim nauczycielom i innym uczniom.


 * Wiele się nauczyłem, o zasobach Internetu i  narzędziach cyfrowych ale myślę, że nie to  jest najważniejsze. Nigdy nie brałem udziału w tak ciekawych kursach dla nauczycieli. LATINA prowadzi ten „material” w sposób bardzo atrakcyjny (praktyki, praca w grupie, duskusja i  nasze  osobiste  uczenie się  - są to bardzo cenne doświadczenia).


Ludzie, którzy uczą przedmiotów teoretycznych mają tendencję do pojmowania tradycyjnych technologii jako pewnik. Wszystko  to co elektroniczne lub cyfrowe wydaje się być  technologią, ale tablice i kredy, kredki i zeszyty, podręczniki i długopisy  są tylko rzeczami. Przedmioty, których używamy w naszym codziennym życiu stają się widoczne dopiero jako narzedzia techniczne, gdy dochodzi do zmian technologii. Osoby, które uczestniczą w tej zmianie, powinny  opanować użycie  nowych narzędzi,  zanim będą mogłi z nich korzystać w uczeniu się i nauczaniu. Osoby, które jedynie  obserwują zachodzące zmiany, mają tendencję do „poczucia walki z narzędzimi”, zamiast stosownego  nauczania ich.


Nauczyciele, którzy  dążą do innowacji  mogą być postrzegani jako maniacy technologii. Powszechnie panująca opinią jest, że idee szerzone przez owych  maniaków   można  spokojnie lekceważyć. Oznacza to, że  należy unikać zawodowej  debaty na temat roli internetu w edukacji. Tylko ci, którzy akceptują porozumienie są traktowani poważnie.

 

Większość nauczycieli ma bardzo  konserwatywne  przekonania jeśli chodzi o ich praktyke zawodową. Chcą małej zmiany a nie wielkiej zmiany, chcą reformy ale nie rewolucji.


Większość z nich będzie akceptować technologie cyfrową - taką jak edytory tekstu, poczta elektroniczna i PowerPoint - tak długo, jak będą one funkcjonowały w ich obecnej formie nauczania.  Nie chcą oni technologii cyfrowej ani w celu przekształcenia sposóbow ucznia się uczniów,  ani zmiany metodologii nauczania przez nauczycieli.
Nie będą oni zobowiązać się do radykalnych zmian. Należałoby jednak pamietać, ze nie ma właściwego sposobu nauczania i uczenia się, które nie powinny być kwestionowane. Niektórzy nazwają to "gramatyką szkoły". Patrząc z  konserwatywneg punktu widzenia, komputery są postrzegane jako dość zaawansowane notebooki, które  nie wpływają na organizację nauczania.

Wprowadzenie do LATINA jest również ostrzeżeniem. Studenci muszą być gotowi do pracy w nietradycyjny sposób. Oba pojęcia zarówno konceptu jak i kursu   są oparte o  zapotrzebowanie na "duże zmiany". Wyraża się  to dzięki różnicy między powierzchownym i dogłebnym nauczaniem.

 

· Poodkreślamy  znaczenie  kreatywnego uczenia się  i ambitnego nauczania.

 Powierzchowne nauczanie to gromadzenie i najczesciej kumulowanie  tego samego.

· Doglębne uczenie się jest inne.  Jesteśmy zdecydowani na zmiany  i prosimy uczestników kursu, aby wyszli poza ich obecne umiejętności i modele koncepcyjne.

 

Jako nauczyciele bazujący na   doświadczeniu wierzymy,  że głęboka zmiana jest możliwa. Jednakże  wsparcie otoczenia jest tutaj niezbednym.

Nauczyciele chcieli usłyszeć  nasze zdanie, byli bardzo pomocni i cierpliwi (miałem wrażenie, że nauczyciele  kochają nauczanie, cały  czas udzielano nam porad i wiele wyjasnien opartych zarówno na teorii jak i praktyce). Nigdy  wczesniej nie pracowałem z tak wspaniałymi ludźmi.


W naszym przypadku studenci proszeni są do pracy z różnymi nowymi  narzędziami cyfrowymi  od momentu rozpoczęcia kursu. Nie spedzamy dużo czasu  na wprowadzaniu każde nowego narzędzie - po prostu wystarczy tyle , aby zacząć coś robić. Oczekujemy również, aby uczestnicy starali  się rozwiązać sami napotkane problemy lub przy pomocy swoich  rówieśników zanim zwrócą się o to do instrutora.


Nasi nauczyciele mają ogrom doświadczeń, wiedzą jak przekazac idee pedagogiczne, jak również dostarczają pełnego wsparcia technicznego. Używaja systemu pedagogicznego  technologicznie.


Wielu studentów uznaje to za  wyzwanie. Studenci Bibliotekoznastwa często są perfekcjonistami. Są przyzwyczajeni do powolnych  i szczegółowych wskazówek, krok po kroku, aby uniknąć pomyłek.


Wierzymy w uczenie się metodą prób i błędów, które wymaga popelnienia wielu  błędów  zanim nastąpi osiągnięcie sukcesu. Prawdziwy ekspert, wielki fizyk Niels Bohr powiedział, jest "ktoś, kto popełnił wszystkie błędy jakie tylko można  było poplenić w bardzo wąskim zakresie.”


Myślę, że możnaby było  dostarczyc wiecej teorii,  ale trudno byłoby w tedy było oczewkiwac „ożywienia zajec”.

Nie oznacza to jednak niskiego poziomu wsparcia. Godziny studentów i instruktorów, które faktycznie  spędzaja razem są cennym towarem. Kiedy uczestnicy kursu zmagaja się z  nowymi narzędziami w  klasie, staramy się aby grupa czterech studentow miała  conajmniej jednego nauczyciela.


Chcemy połączyć stromą krzywą uczenia się  z szybką wspinaczką. Gdy narzędzie zostało (z trudem) opanowane, uczestnicy proszeni są o pracę z nim na zewnątrz klasy  i o  przedstawienie wynikow w swoich blogach i na zajęciach. Pamietamy bowiem, iż kompleks cyfrowych umiejętności słabnie stosunkowo  szybko, chyba że są one wykorzystywane w sposób regularny.

 

Sprzyjające otoczenie.

 

W Oslo University College mamy bezprzewodowe połaczenie  internetowe na obszarze  całego budynku.


W trakcie kursu LATINA, każdy uczestnik zostanie wyposażony w laptop, dostarczony prze Learning Center. Kopmuter nauczyciela  jest oczywiście podłączony do projektora video. W naszej sali znajduja się zarówno SmartBoard jak i tablica. Wszystkie materiały szkoleniowe są publikowane na stronach lokalnego blogu  WordPress.


Wszyscy studenci zostaja wprowadzeni do blogowania i stworzyli własne blogi WordPress. Pracujemy w środowisku cyfrowym, gdzie WordPress jest zintegrowany z platformą Google. Korzystamy z wyszukiwarki Google, Google Reader, Google Translate, Google Docs i Picasa - lokalnie  i na stronach web. Zarówno uczniowie jak i nauczyciele mają teraz łatwy dostęp do telefonów komórkowych i aparatów cyfrowych - na ogół wbudowanych w  telefony. Dla bardziej wymagającej pracy z dźwiękiem i video można korzystać z urządzeń oraz pomocy personelu technicznego naszego centrum audio-wizualnego. Jednocześnie warto podkreslic, iż mamy dostęp do wszystkich zasobów internetowych.


To bogate środowisko jest nowym materiałem. Narzędzia pozwalają eksperymentować z nowymi formami nauczania i uczenia się.


Stary system nauczania polegał na  przekazywaniu wiedzy od nauczyciela do ucznia, podczas którego nauka była reprodukcją. W nowym środowisku, jesteśmy otoczeni przez wiedzę. W tej nowej perspektywie uczenie się  oznacza podjęcie produkcji  a nauczanie ma na celu wsparcie procesu produkcyjnego. Pomimo iż LATINA zależy od technologii cyfrowej to jednak   jej głównym celem jest zbadanie praktycznych sposobów nauczania i uczenia się w środowisku, w którym powszechny dostęp do narzędzi cyfrowych i tekstów można uznać za pewnik.


Na mojej uczelni wszyscy pracownicy naukowi  wyrażający chęć publikacji  w internecie  mogli  to czynić  już dziesięć lat temu. Wszyscy mieli dostęp do komputerów w swoich biurach. Ci, którzy chcieli narzędzia do  publikowania w internecie mogli również uzyskać zainstalowanie odpowiedniego wdo tego celu oprogramowania.  Sekcja ICT  dostarczyła  przynajmniej  jakiegoś wsparcia  technicznego.


Tylko kilka sal miało rzutniki, ale wszyscy zajmujący się nauczaniem na uczelni, którzy chcieli korzystac z tego narzedzia bez problemu  je osiągali.  Studenci byli w mniej uprzywilejowanej sytuacji. Mogli korzystać z  internetu za pośrednictwem  komputerow znajdujacych sie  w bibliotece lub w pracowni komputerowej. Wielu z nich mialo dostęp do sieci również w  domu. Ale nie możemy zakładać, że wszyscy uczniowie mieli regularny dostęp do internetu.   Studenci nie mogli również pisać na stronach web.  Softwer publikacyje , jak FrontPage czy Dreamweaver były bardzo kosztowne.

Dzisiaj, zarówno techniczne jak  i ekonomiczne bariery zniknęły. Najnowszej generacji tanie przenośne komputery, kosztują mniej niż dobrze wyposażony telefon komórkowy. Proste i zaawansowane narzędzia do publikowania w internecie są dostępne bezpłatnie. Blogger, WordPress, Google, Flickr, SlideShare i wiele innych usług oferuje darmowe przechowywanie dokumentów internetowych w różnych formatach. Wcześniejszy „niedostatek” nie jest już problemem. Bariery, które nadal  pozostaly maja harakter   społeczny i kulturowy.


Jako profesor bibliotekoznastwa  i studentów owego kierunku studiow,  przeszedlem  z papieru do internetu około dziesięciu lat temu. Oznacza to  małą zmiane w swerze narzędzi technicznych, a dużą zmiana w postawie.


Jeśli chodzi o pisanie, po prostu zamienilem Word,  na FrontPage. Odkąd FrontPage został zaprojektowany do naśladowania zwykłego edytora tekstu, podstawowe przejście było stosunkowo łatwe. Publikowanie w internecie wymaga pewnych dodatkowych umiejętności,  które mogą być opanowane w ciągu  dwudziestu, trzydziestu godzin.


Wielka  zmiana miała bardziej odcień  psychologiczny niż techniczny. Na stronie internetowej wszystko co piszę  jest od razu publiczne, chyba ze  zdecyduję się  to ukryć. Powoduje to zasadnicza zmianę w stosunkach między tekstem i jego autorem.


"Kiedy pliki są na stronie internetowej, znajdujemy się w innym środowisku pracy. ... Pisanie zawsze było podwójnej natury: głęboko osobiste i głęboko  zbiorowe  jednoczesnie. Ale gdy piszemy na papierze, zbiorowy charakter pisma jest ukryty. Papier ma naturę bardziej  prywatną. ... Strony, wręcz przeciwnie, są zasadniczo zbiorowym  medium. Podczas pisania w internecie, musimy walczyć, z niechecia jaką odczuwamy na myśl o  czytaniu naszego tekstu przez innych "(Høivik, 2004).


Gdy prosimy  naszych studentów o uzywanie  blogu,  prosimy ich o „ukazanie” samych siebie.


W tradycyjnym nauczaniu student pisze dla nauczyciela i od niego uzyskuje informacje zwrotne. Na Open Web  obie wersje sa widoczne tak dla nauczyciela  i ucznia jak i  dla każdego, kto zechce  „na nie spojrzec”. Blogi zawierają zazwyczaj przyciski „komentarz”  dlatego też autor tekstu może   otrzymać pisemne odpowiedzi z "zaskakujących zakątków Świata".


Oczywiście rzadko  to się zdarza. Strony poświęcone kursom nie przyciagają zbyt wielu wizytantow  z zewnatrz, ale taka  możliwość zawsze istnieje.


Jako nauczyciel zuważyłem    bardzo  dużą przydatność blogow  do czytania myśli ludzi w stadium ich formowania i niepewności. Używając własnego blogu mogę mówić do siebie  „ publicznie”, jak również śledzić ludzi, którzy robią to samo w moim polu zawodowym.


Zacząć pisać otwarcie dla  całego świata może wydawać się  przerażające. Powtarzam zawsze moim uczniom: „relaks”. Używajcie blogu do  ukazywania nowych pomysłów i dzielenia  się odkryciem dobrych praktyk.


Najlepiej jest pisać każdego  dnia, jeśli jest to możliwe. Ludzie nie oczekują perfekcji twórczej z  blogów. Jeśli ktoś cie  skrytykuje za opublikowanie niedokończonej pracy, to oznacza, że nie zrozumił środka.

Blogi stają się pomostem pomiędzy  sfera prywatna i  publiczną.
Przyzwyczailiśmy się traktować publikację jako coś specjalnego, a  prywatność, jako normalny stan rzeczy. Z blogami, Twitter, Flickr i innymi  narzędzami socialnymi jest odwrotnie. Publikacje w sieci Web są normalną koleją rzeczy, a nie  czymś wyjątkowym.


 Nie oznacza  to absolutnie rezygnacji z prywatności.  Publiczno-prywatna granica jest jedną z najważniejszych struktur w naszym życiu. Dlatego też, jest podejmowanych  wiele akcji, które mogą zwiększyć zrozumienie i wsparcie dla uczących się przez metodologię opartą na blogach. Jesteśmy bowiem w pełni świadomi, iż blogi  przenosza tą granicę prywatnosci. Należy pokazać  naszym studentom  ważnosc ochrony ich  sfery prywatnej, przy jednoczesnym  ukazaniu wartości dzielenia sie wiedzą, które  znacząco wspomaga  zarowno zroumienie jak i nauczanie.


W LATINA prosimy    uczniów o refleksje nad tym  czego się nauczyli,  włączając w to pytanie: czego się nauczyli od siebie nawzajem?

Jeden ze  studentow Bibliotekoznastwa  z Hiszpanii napisał:


"Bardzo mi się podobały niektóre pomysły dotyczace  Web 3.0  jakie poznalem dzieki   prezentacjom przygotowanym przez studentów .......Pamiętam pierwsze stronę, którą zrobiłem. Myśle ze to  było w 1998 roku i pomógł mi w tym mój 13 letni brat. Zrobiłem to za pomocą kodu html, który był bardzo, bardzo nudny i  jakichś  przewodników z Internetu, i umiesciłem  ją w  wolnej przestrzeni, która wykorzystuje ją   do  umieszczenia reklam.


Tą strona pracy, nadal można obejzec, ponieważ   nadal działa. Później pisanie stawało się coraz prostrze dzieki blogom.  Dzięki web czuje się zintegrowany  zarówno z  moimi przyjaciólmi jak również z bracią akedemicka".

Zmiana ról.

 Traktujemy  LATINA jako OER - Open Educational Resource (otwarte źródła edukacyjne). Oznacza to, że zbierzemy wszystkie materiały stworzone  dla i  podczas kursu i umieścimy je na Open Web. Kreatywne Commons  są naszą domyślną licencją.  Inni są proszoni o ponowny-remix, polepszanie  i rozpowszechnianie.


W gospodarce opartej na wiedzy, wiedza jest zarówno wynikiem jak i wkładem do produkcji. Kiedy patrzymy na wiedzę jako na wkład do produkcji , jesteśmy daleko od akademickiej kultury, w której wiedza jest postrzegana jako wartość sama w sobie. Recenzowane artykuły i opublikowane monografie są jego produktami końcowymi. Nowa produkcja różni się także od  tej, jaką widzimy perspektywą rzemieślnika, którego wiedza jest manifestowana  przez jego praktyczne umiejętności,  jest tradycyjna, empiryczna i często niewerbalna.

 

LATINA jest międzynarodowym kursem, który   przyciąga uczestników z różnych krajów, kultur i środowisk zawodowych. Oznacza to, że klasa jest o wiele bardziej zróżnicowana - pod względem wieku, umiejętności językowych i komputerowych - niż to zwykle bywa w trakcie zwykłego programu studiów.


Społeczeństa  przemysłowe dążą   do ujednolicenia ich nauczania. Idealna klasa składa się z podobnych studentów, o takim samym poziomie umiejętności, którzy przemieszczają się do przodu w takim samym "zamierzonym tempie",  jak armia pruska w marszu.


Bez wątpienia taka synchronizacja czyni  nauczanie łatwiejszym, ale  w nauczaniu z wykorzystaniem  urzadzeń cyfrowych taka praca jest niezmiernie trudna. Nowe  wymogi gospodarki  będą poszukiwały jednostek i grup o cechach innowatorskich. W postindustrialnych krajach zaobserwować można  zapotrzebowanie na zmiany w pracy, z  wymiennych fabryk i pracowników biurowych na  kreatywne osoby, oraz zespoły, które mogą integrować głębokie i różnorodne  umiejętności.

 

Definiujemy LATINA jako kurs dla studentów, nauczycieli i bibliotekarzy, dla tych, którzy chcą rozwijać swoje  umiejętności i wiedzę w World Wide Web. Kurs jest przeznaczony dla uczących się jak również dla tych,  którzy uczą.


W środowisku cyfrowym, w rzeczywistości granica między studentem a nauczycielem jest bardzo często niewyraźna.


     * "Czułem się jak wśród przyjaciół, nie czułem wyraźnych granic między nauczycielami i studentami, to było bardzo motywujące. Wiem, że nie wszyscy lubią  ten rodzaj stosunków, ale dla mnie to było dobre."


Gospodarka oparta na wiedzy daje wyzwanie  autonomi sektora akademickiego, przez łączenie  wiedzy z produkcją. Edukacja 2.0 podważa stary status nauczyciela poprzez usunięcie tradycyjnego rozróżnienia między liderem a uczeniem, mistrzem a uczeniem.


     *" Myślę, że w LATINA możemy zmieniać role przez cały czas,  każdy równie dobrze  może być nauczycielem  jak i  uczeniem. Naprawdę mi się podoba.
     * Chociaż  rola studenta  jest tutaj dominująca, myślę, że to właśnie jest sposob na ożywienie zajęć.  Bardzo mi sie podoba."


Nie oznacza to jednak równości. Nauczyciele są jeszcze tymi, którzy propwadzą, ale  już w inny sposób. Pracownicy LATINA są odpowiedzialni za projektowanie i infrastrukturę, za wprowadzenie nowych narzędzi i pojęć, za praktyczne wsparcie i poradnictwo, a także bieżące zarządzanie kursu.  Wymagamy jednak  od uczestników aktywnego udziału w produkcji, prezentację i ocenę Day One.


"Jestem pod wrażeniem metod uczenia się i nauczania (miła atmosfera, nauczyciele nie  zachowywują się jak szefowie - nauczyciel w naszym kraju niestety wciąż chce być szefem). Wszyscy uczestnicy mogą się wiele nauczyć od siebie nawzajem.  Nigdy nie otrzymałem "opini zwrotnej" (feedback) tak precyzyjnej z przemyślanymi  poradami i sugestiami  służącymi poprawie."

 
W LATINA zapraszamy wszystkich uczestników do zbadania możliwości uczenia się w sieci na konkretnych, praktycznych problemach  rozwiązywanych w grupie. Określamy to mianem "zbiorowego przedsiebiorstwa".


    1. W pierwszym tygodniu  uczestnicy kursu uczą się obsługi podstawowych narzędzi cyfrowych: Blogs, Gmail, Google Search, Google Docs, Google Translate, Wikipedia.
    2. W drugim tygodniu dodają audio-wizualne narzędzia i produkują małe moduły nauczania, w formie cyfrowej opowieści i „edukacyjnych wyzwalaczy”.
    3. W trzecim tygodniu  przedstawiają oni swoje 30 minut nauki  w klasie, wspierane przez materiały multimedialne wytwarzone przy pomocy nowych narzędzi.


  Wielojęzyczne uczenie się i nauczanie.

 
W LATINA naszym wspólnym językiem   roboczym jest angielski. To nie znaczy, że wszyscy biegle mówią lub  pisaszą w owym jezyku. Zagraniczni studenci z Europy mają na ogół jego dobrą praktyczną znajomość. Uczestnicy z Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej stanowią większe wyzwanie.  Szkoła Letnia zwraca  uwagę na  test umiejętności językowych, ale pomimo tego nadal stoimy przed wielką  różónorodnością w tej materii.


Programy studiów, które trwają po kilku miesięcy lub lat, mogą również obejmować szkolenia językowe. W ciągu trzech tygodni, nie jest to możliwe.


  Ze wzgledu na oparcie  kursu  na Internecie, mamy alternatywę. Ponieważ nasza "klasa" jest wyposażony w interaktywną tablicę, większość prezentacji i dyskusji obejmuje web jako partnera. Równoległe korzystanie z komunikacji pisemnej i ustnej, jak również używanie   dźwięku i obrazu, pomaga osobom z ograniczoną znajomoscią jezyka angielskiego   zrozumieć  co się dzieje.


Podczas dyskusji spróbujemy zilustrować ważne punkty przy pomocy materialow z web. Stara zasada: pokazać i powiedzieć nadal obowiązuje. Ponieważ wszystkie materiały dydaktyczne dostępne są na stronie internetowej, uczniowie mogą wrócać i przeprowadzac z nimi konsultacje w trakcie i po zajęciach. W ten sposób nie są oni tak uzaleznieni od glosu nauczyciela.


  Ze względu na ukierunkowane szkolenia   na produkcję, uczniowie poświęcają dużo czasu na stworzenie multimedialnych tekstów. Czasem pracują w grupach, czasem pojedynczo, jeden obok drugiego. W obu przypadkach jest to dla nich łatwe konsultacją się  i pomagają sobie nawzajem. Jeśli znają inny jezyk niż angielki, równie dobrze mogą nim się komunikowac w trakcie zajęć.


Wykłady i dyskusje plenarne odbywaja  się w jezyku angieskim, ale większość czasu w powietrzu pobrzmiewa różnymi językami: chińskim i arabskim, hiszpańskim i norweskim.


Widzimy to jako siłę nauczania opartego na stronach Web.  Jednoczesnie  badamy dodatkowe  możliwości językowe. Wikipedia jest jedną z najpopularniejszych witryn internetowych na świecie. W LATINA uważamy Wikipedię za źródło o charakterze leksykalnym, ponieważ obejmuje wiele różnych języków. Studenci, którzy nie znają  zbyt dobrze języka angieskiego mogą korzystać z wersji w języku ojczystym lub innym języku, który ułatwi im zrozumienie i posłuży jako źródło odniesienia. Mogą też korzystać z innych wersji, co  pomże im zrozumieć angielski tekst. Ponieważ  odnośniki  do wersji rożno-językowych są wbudowane w strukturę Wikipedii,  przełączanie się  między językami jest bardzo proste. Czasami możemy też poprosić uczniów, aby porównali różne wersje i wyjaśnili pojawiające się miedzy nimi różnice.


Połączenie serwisu Wikipedia i Google Translate otwiera dodatkowe możliwości. W LATINA okazuje się, że  rzeczywisty czas tłumaczenia materiałów edukacyjnych może pomóc nauczycielom w przgotowanie nowych tematów do wielojęzycznych zajęć. Studenci mogą również korzystać z narzędzi do tłumaczenia tekstów w celu lepszego zrozumienia tekstu w razie niejasności w zwiaku z użyciem jezyka angielskiego, bądź też sporzadzać notatki i dokumnty  tlumacząc z ich własnego języka na język angielski. W tej chwili dopiero zostało rozpoczęte badanie  nad  tymi  trzema możliwościami, ale jesteśmy dość podekscytowani w związku z nowymi mozliwosciami pedagogicznymi.  Wszystkie strony LATINA zostały wyposażone w przycisk tłumaczenia.


Dzięki integracji tłumaczeń w czasie rzeczywistym (Google), równoległych wersji (Wikipedia) i innych wielojęzycznych narzędzi edukacyjnych w naszych projektach wierzymy, że nauczyciele i uczniowie mogą nauczyć się efektywnej pracy w różnych środowiskach bardziej niż wcześniej. Zapytaliśmy uczniów, czego   się nauczyli? Wielu z nich  wymieniło wielokulturowy aspekt kursu. Oto niektóre z uwag (anonimowe):


     * Wiele rzeczy. Nowe narzędzia internetowe. Nauczanie z narzędzi cyfrowych. Praca z ludźmi z różnych kultur i  o różnych charakterach, która była także szkołą  życia.
     * Nauczyłem się  także  nowych narzędzi internetowych, wiele sposobow na uczenie się jak również form komunikacji. Dowiedzialem się wielu ciekawych rzeczy o różnych krajach. Myśle, że to bylo wspaniałe doświadczenie.

     * Powinien Pan  spróbować   przetłumaczyć witrynę LATINA na inne języki, które się obecnie rozwijają, tak jak to Pan   zrobił z  chińskim, rosyjskim, polskim i tak dalej.
     * Potrzeba więcej czasu i wniosek o przeprowadzenie w kursu również w innym kraju.


 Narzędzia tlumaczeniowe prowdopodobnie będą ulepszone. W ciągu następnej dekady spodziewam się funkcjonalnego uznawania i tłumaczenia dodanych słow. W epoce szerzącej się globalizacji intensywne zapotrzebowanie na wielojęzyczną edukację i komunikację będzie wzrastać. Zaawansowana technologia języka i liczne wielokulturowe projekty będą częścią odpowiedzi na otaczające nas  wyzwania i  zarówno  nauczyciele jak i  bibliotekarze będą niezastąpionymi aktorami owego procesu.


  Web jako platforma.

 

Nauczanie  przemieszcza się powoli  z papieru na technologię cyfrową. Druk na papierze definiuje jeden typ środowiska uczącego sie a  odczyt  i zapis internetowy określa  drugi typ. Już teraz strony internetowe oferują szeroką gamę źródeł jaki moga służyć  badaniom, eksperymentom i wszelakim  poszukiwaniom. Web Tools (narzedzia web) pozwalają uczniom i nauczycielom na wytwarzanie ciągle nowych  materiałów. W środowisku cyfrowym wiele tradycyjnych sposobów pracy traci cel. Muszą one być stopniowo wycofywane, aby dać czas i przestrzeń nowym.  Jest to kwestią wielkich zmian.


   Dziś nasze środowiska nauczania i uczenia się są podzielone. W tradycyjnych obszarach, praca jest prowadzona w taki sam sposób jak wcześniej. W przestrzeni cyfrowej, są wypróbowywane nowe sposoby pracy, ale nadal są one marginalne. Nie ma transferu praktyk z peryferii do rdzenia. Instytucje wprowadzą zmiany na szeroką skalę jedynie w tedy, gdy komputery i dostęp do stron web będzie  dostępny wszędzie o każdej porze i dopiero w tedy uczący się, nauczyciele, organizatorzy i liderzy zaakceptują owe zmiany i będą  budować w sieci jak na platformie.


Naszym zadaniem dzisiaj jako bibliotekarzy, nauczycieli, jak i profesorów bibliotekarzy, jest  dokonanie przejścia od edukacji przemysłowej do  cyfrowej z otwartymi umysłami i zapałem do nauki z licznych  eksperymentów, i doświadczeń.

Zasoby


LATINA

     * Nauka z LATINA. Papier w Google Docs (10 pp).
     * LATINA Lato 2009. Web site
     * LATINA Commons. Srona Startowa dla wszystkich projektów  LATINA


Personel

     Galerii publicznej * Aslak's. Zdjęcia na Picasa
     * Joanna. LATINA 2009 w You Tube.
     * Plinius. WordPress blog po angieldku dla Tord Høivik.
     * Plinius zaczyna się tutaj. Ogólna strona startowa dla Tord Høivik.

 
Statystyki

     *Globalne statystyki dla poparcia. IFLA Project 2009-2012

Pod adresem: http://tinyurl.com/n8s6m8


Tord Høivik
Profesor nadzwyczajny,

Wydział Dziennikarstwa, Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej
Oslo University College

http://pliniushome.wordpress.com/