Χριστούγεννα ! Γιορτή της χαράς, της ευημερίας, της αγάπης, της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, αλλά και της μελαγχολίας, της μοναξιάς, της λιτότητας, της ανέχειας.
Σε δύο ταχύτητες θα κινηθεί και φέτος ο κόσμος.
Για τους λίγους, το χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι χλιδάτα στολισμένο, για τους πολλούς όμως δεν θα υπάρχουν ούτε ρεβεγιόν ούτε δώρα ούτε καν τα απαραίτητα για μια αξιοπρεπή εορταστική ατμόσφαιρα.
Ανεργία, χαμηλοί μισθοί, συντάξεις της πείνας, ανασφάλεια, αβεβαιότητα, ακρίβεια, κάνουν τη ζωή δύσκολη αποστερώντας από τους περισσότερους τη διάθεση για μια ολιγοήμερη εορταστική παρένθεση.
Πόσους, όμως, τα Χριστούγεννα θα τους βρουν να δειπνούν σε εστιατόρια και να διασκεδάζουν σε κέντρα, όταν ολόκληρη η σύνταξή τους αντιστοιχεί σε δύο μπουκάλια ουίσκι και σε δύο μπουκάλια γαλλικής σαμπάνιας;
Πόσοι θα αντιληφθούν ότι ένα ηλεκτρονικό δώρο για τα εγγόνια τους αντιστοιχεί σε ολόκληρο το επίδομα ενός ανέργου;
Πόσοι επίσης γνωρίζουν ότι το ισόποσο ενός Σαββατοκύριακου σε ένα χειμερινό θέρετρο αντιστοιχεί στο επίδομα ανεργίας;
Πρόκειται για την αληθινή πραγματικότητα των φετινών εορτών, που αποτελούν ένα μύθο, ένα σκληρό παραμύθι για όσους αγωνίζονται για την καθημερινότητα.
Η ανεργία, το άδειο οικογενειακό πορτοφόλι και η εξαθλίωση αντικαθρεφτίζονται καθημερινά πλέον , όπου δεκάδες ανθρώπινες φιγούρες, ράκη και απόκληροι, περιμένουν υπομονετικά τη βοήθεια των δημοτικών αρχών.
Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο στο Δήμο Pοδίων η λίστα των απόρων που ζήτησαν τροφοκάρτες και από μια τσάντα με τα βασικά τρόφιμα ξεπερνά τους 400!!
Tα στατιστικά στοιχεία των δημοτικών και εκκλησιαστικών αρχών δείχνουν δραματική αύξηση του αριθμού εκείνων οι οποίοι προστρέχουν για βοήθεια και στηρίζονται για τον «άρτον τον επιούσιον» στα συσσίτια.
Tαυτόχρονα δήμοι και δημοτικά διαμερίσματα ανταγωνίζονται τούτες τις μέρες σ’ ένα εορταστικό παραλήρημα, στο ξόδεμα της ελπίδας.
Το «ψηλότερο χριστουγεννιάτικο δέντρο», με τα «περισσότερα λαμπιόνια», το ύψος και το βάθος μιας κραυγαλέας υπανάπτυξης.
Ακόρεστα τα ένστικτα του ανθρώπου, διαστροφικά εφευρετική η αγορά. Καταιγισμός διαφημίσεων και προσφορών, δελεάζουν τις πιο απίθανες επιθυμίες της ορμέφυτης φύσης μας. Το γιορτινό τραπέζι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Πρώτο θέμα επικαιρότητας η τιμή πώλησης της γαλοπούλας. Δόλωμα ο 13ος μισθός. Απαραίτητο συμπλήρωμα το τραπεζικό «εορτοδάνειο». Πολιτικές αντιπαραθέσεις στα τηλεοπτικά παράθυρα για τα αγαθά ευρείας κατανάλωσης με μπόλικη δόση υποκρισίας.
Θα μας πείσουν στο τέλος, ότι το πρόβλημα των απόκληρων της ζωής είναι η αύξηση της τιμής των κουραμπιέδων, και όχι ο ευτελισμός της αξιοπρέπειας του ανθρώπου μπροστά στην πρωτοκαθεδρία των κερδών.
H μείωση, σε πολλές περιπτώσεις έως και 30 %, του τζίρου στην αγορά τους τελευταίους μήνες θαμπώνει και το όνειρο των οικογενειακών Χριστουγέννων. Και δεν είναι μόνο τα ρούχα ή το φαγητό, που έτσι και αλλιώς προβληματίζουν λόγω της κρίσης χιλιάδες οικογένειες σε όλη τη χώρα.
Είναι και τα απλά χριστουγεννιάτικα είδη που πωλούνται στα εποχικά καταστήματα. Αν και, σύμφωνα με ιδιοκτήτες εποχικών καταστημάτων, είναι σχετικά νωρίς για να γίνουν οι όποιες εκτιμήσεις, το κλίμα ανασφάλειας ωστόσο που επικρατεί στην αγορά είναι γεγονός.
Μέσα σ’ όλα περισσεύει και η «φιλανθρωπία». Εικόνες κοινωνικής δυστυχίας κατακλύζουν τους τηλεοπτικούς μας δέκτες ερεθίζοντας «φιλάνθρωπα» αισθήματα. Πλειοδοσία αισθημάτων και ... απόσβεση ενοχών !
Και μέσα στους στολισμένους και φωταγωγημένους δρόμους, στην κοσμοσυρροή των καταστημάτων, κυκλοφορεί ανατριχιαστικά η παγωνιά της απουσίας του Θεού.
Αυτοκτονίες και εγκλήματα πάθους τέτοιες μέρες έρχονται στο προσκήνιο με τρόπο τραγικό και παράταιρο, απειλώντας την ειδυλλιακή ευτυχία της γιορτής. Με έρευνες και στατιστικές πασχίζουν οι ειδικοί να εξηγήσουν την έκρηξη του παραλογισμού και της ανομίας, να λύσουν το αίνιγμα της αντίφασης που κρύβεται στη συνωμοσία της χαράς.
 Κι όταν οι γιορτές τελειώσουν , το χριστουγεννιάτικο δέντρο με τα στολίδια στα σκουπίδια ή στο κουτί για του χρόνου, τα επιπλέον κιλά άγχος δυσβάσταχτο για την αισθητική του σώματος που αφέθηκε, «οι μέρες των γιορτών που πέρασαν τόσο γρήγορα» και οι δόσεις του δανείου που μόλις άρχισαν να τρέχουν.
Κουρασμένα Χριστούγεννα! Zωή εκπτώσεων που γίνεται επιβίωση.
Βαριά και πηχτή η νύχτα των συνειδήσεων. Περισσότερο έντονη η μελαγχολία των μεθεόρτιων στιγμών.
Πατρίκιοι και πληβείοι, δηλαδή, της ψευδεπίγραφης «ευημερούσας» εποχής μας, σε μια κοινωνία αντιθέσεων, που εθελοτυφλεί στις πολλαπλές ανάγκες των οικονομικά ασθενέστερων.
Αυτή την περίοδο όλοι κρινόμαστε για τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα πράγματα. Δεν υπάρχει οικογένεια που να μη συζητά για την κρίση, και το κλίμα είναι άσχημο.