APLICACIÓN DUN MANTEMENTO PREVENTIVO COMO PROPOSTA DIDÁCTICA

FONTE: MANUEL CORRETGER RAUET (2006) Curso-Taller "Implantación de un Sistema de Mantenimiento Preventivo.


E necesario poñer en práctica novos métodos de organización e desenrrolo dos contidos formativos, definindo modelos que instrumentalicen e fagan operativos os progresos que se produciron no campo das ciencias da educación e o do sector productivo, a actividade intelectual a manual e o laboral.

Para que o aprendizaxe sexa eficaz e necesario establecer unha conexión entre o proceso de aprendizaxe, sobre todo no relativo a formación profesional e o mundo real, que facilite a realización de actividades.

Mantemento preventivo na aula-taller:

Para o desenrrolo desta proposta didáctica tómase como fonte fundamental o Seminario de Curso Taller implantación dun mantemento preventivo, e as Instalacións, equipos  e materiais de cada módulo profesional, do ciclo de grao medio "Instalación e Mantemento Electromecánico de Maquinaria e Condución de Liñas". Para acadar un dominio profesional e necesario que os diferentes sistemas de mantemento industrial que se aplican nas empresas teñan unha continuidade na aula, aproveitando as  propias dotacións e instalacións, con unha adecuada determinación dos contidos e destrezas, completando así unha experiencia en situacións reais de traballo.


CONSIDERACIÓNS PREVIAS.

Necesidade.

O Obxectivo fundamental do Mantemento e de toda a súa organización é o de "lograr co mínimo custo posible e a máxima seguridade para o persoal eas instalacións e o máximo respecto para o Medio, o maior tempo posiblede funcionamento correcto e eficiente destas".

A incidencia do mantemento con respecto á variación dos custos, non solo do propio Servizo senón do produto final fabricado, baséase principalmente nas tres facetas seguintes:

1. - Emprego racional de Ia Man de Obra

2. - Facer mínimas as avarías

3. - Realizar unha boa labor de xestión de Stocks

Se logra a realización positiva das tres, Iogrará sen dúbida o éxito no Obxectivo Fundamental anteriormente anunciado.

Referímonos no devandito obxectivo a un "mínimo custo", pero aoconsiderar o mesmo, debemos ter presente os dous conceptos que poden ser influenciados dunha forma decisiva por unha boa xestión de Mantemento:

.    O custo da acción directa.

.    O custo de fallo.

e é o conxunto destes dous conceptos o que hai que minimizar e o que se pretende conseguir cunha axeitada xestión dos tres conceptos expostos.


O mantemento correctivo.

Ao referirnos á implantación dun sistema de Mantemento Preventivo, non podemos deixar de considerar que por moita prevención que haxa, sempre persistirá unha ampla porcentaxe de correctivo. Aínda no utópico caso de que fose técnicamente posible establecer unha sistemática preventiva que erradicase totalmente o correctivo, con seguridade que non sería conveniente dende o punto de vista económico.

Sen embarco, non todo o correctivo é consecuencia de problemas que poidan provocar o paro do equipo. Tamén considera a detección de anomalías que non esixen unha atención inmediata.

Trátase do denominado correctivo planificable, que, en certo xeito, pode ser o primeiro estadio da prevención.

O que distingue o correctivo do preventivo é a aleatoriedade con que se presenta, aínda que a solución aos problemas que produce non sempre ten  que ser inmediata. As anomalías que non producen paro ou un risco inmediato de causalo poden ser atendidas sen esta inmediatez.

O correctivo produce unha demanda de traballo moi variable en tempos curtos e esixe unha preparación antes da intervención que alonga a

demora ata a atención e o paro do equipo, se se trata dunha avaría queto produce. Iso tradúcese en elevados custos tanto de persoal, se se quere dispoñer do necesario nos momentos de alta demanda, como de esperas en caso de ter que contratar no momento de Ia emerxencia, no caso de non querer equipos desocupados en boa parte do tempo.

A actuación neste tipo de traballos pode mellorar bastante se se teñen en conta unha serie de criterios que convén aplicar:

1.      É necesario concienciarse de que os traballos de emerxencia, para que sexan mais económicos, deben lograr restablecer as condicións operativas dos equipos atendidos. O que hai que manter, como obxectivo, é o Servizo, non a maquina, co cal queremos indicar que os traballos a executar deberán ser os mínimos necesarios para conseguir este restablecemento, o que non debe confundirse con que os traballos estean mal realizados. Debe asegurarse como mínimo o servizo ata o momento en que poida dispoñerse de maquínaa con maior tranquilidade.

Por iso é necesario que, á parte do informe sobre os traballos realizados, se amplíe este no sentido de especificar os complementarios que deberán ser realizados con posterioridade para que a fiabilidade do equipo sexa a axeitada.

    2. É importante determinar a necesidade de dispoñer de elementos redundantes para a cobertura de posibles emerxencias de equipos ou instalacións especialmente importantes para a produción.

     3.Es conveniente establecer gamas de traballo e diagramas de proceso para os traballos que se demostren repetitivos.


    4. Dispoñer de conxuntos de planos e esquemas completos dos  equipos, ben arquivados, de forma que sexan doados de atopar no momento en que se precise.


    5. Dispoñer, en forma similar, de documentación técnica axeitada, en especial instrucións de mantemento do fabricante e catálogos de partes.


    6. Ter equipos de traballo especializados en maquínalas e instalacións con maior responsabilidade, o que permite organizar tarala na forma mais rápida e efectiva.

    7.  Ter documentación referente aos lugares de localización dos recambios máis importantes e específicos, sexa no propio almacén ou na casa dos provedores.


    8 Es conveniente o contacto ou cos responsables de produción, que podrezan darnos, frecuentemente, datos valiosos que nos permitan atopar a causa da avaría con maior rapidez.

O alcance do obxectivo fundamental do mantemento, é consecuencia dunha boa xestión nos aspectos do mellor emprego e organización da man de obra, dunha axeitada xestión dos stocks e dunha correcta xestión da prevención, co animo de reducir no posible o correctivo. E é este terceiro aspecto da cuestión o obxecto da nosa dedicación.

 


Posibilidade.

Aínda que hai empresas de moi diverso tamaño, procedementos produtivos ou de servizos diferentes, tecnoloxías empregadas mais ou menos complexas, localizacións moi variadas que implican posibilidades de asistencia externa distintas, condicións esixibles de seguridade especificas, etc., sempre existe algún sistema de prevención aplicable, ou un conxunto delas, entre as varias que poden utilizarse:



· Inspección de Zona.

· Inspección Preventiva.

· Revisión Preventiva.

· Substitución cíclica.

· Inspección detectiva.

· Inspección Predictiva.

· Modificación e reforma.



Oportunidade.

Frecuentemente aléganse dificultades na implantación de melloras en
Mantemento, debido á falta de "comprensión" das Direccións, sexan xerais
ou departamentais.


A Prevención inclúese con frecuencia neste tipo de incomprensiones.

Non obstante, a consideración de que o alcance de tales cargos estar reservado, habitualmente, a persoas de probada competencia, debería ser suficiente para non xulgar por riba tal posible falta de apoio.

Hai que formularse seriamente se as propostas a elas presentadas están suficiente e claramente expostas, así como documentalmente ben apoiadas.


Case pode asegurarse en forma absoluta, que ningún directivo se vai negar a introducir maneiras de facer que representen unha mellora para a rendibilidade da Empresa. En calquera caso, pode acontecer que se indique algunha imposibilidade momentánea para asumir os custos da introdución do novo sistema, que se posporá para un momento mais favorable, o cal significa que haberá que insistir cando se prevexa Ilegado este momento máis oportuno.


Para avaliar a oportunidade de introducir a prevención entre as sistemáticas de mantemento na empresa, han de formularse antes, de propoñelo, os seguintes aspectos da cuestión:

· Se a proposta resulta convincente dende o punto de vista do interese xeral da Empresa.

· Se documentalmente pode demostrarse a rendibilidade da proposta, dentro
dunhas garantías a nivel estimable.

· Se documentalmente están ben resoltas as diversas fases do proxecto, dende o estudio á implantación, con especificación dos custos previstos para cada unha delas.

· Se especifícanse claramente as persoas que se integrasen ao proxecto, o tempo que lles requirirá e que acontecerá coas misións que as mesmas teñan actualmente encomendadas.

· Se é necesario ou conveniente o concurso de axuda externa, a duración e o custo de tal colaboración.

· Se estase disposto a aceptar o risco da introdución do sistema.

· Se creemos ser Bos "vendedores" da idea, para o cal hai que estar firmemente convencidos da súa bondade. Para convencerse, hai que ser extraordinariamente críticos coa idea.


Se introducimos estes comentarios neste capitulo, non é pola consideración de que lle afecten en forma exclusiva, xa que son validos en forma xeral, senón polo feito de que moitas Direccións nun pasado
recente, admitiron, ou non impediron, a aplicación de sistemas preventivos nas súas empresas que resultaron pouco menos que ruinosos e nas que este resultado podía ser previsto doadamente.

Hai que ter moi en conta que se un proxecto de introdución dun plan preventivo non esta apoiado pola Dirección, de forma que esta este disposta a presupostar os custos, non solo do proceso de estudio e
introdución, senón dos primeiros tempos da súa realización efectiva, mellor é non empezar.

Estudios de rendibilidade.

O sistema de Inspección de Zona pode introducirse sen estudios deste tipo, xa que debido aos seus baixos custos de preparación e
implementación e a non esixir en ningún caso o pare de maquínaa para proceder ao seu exame, non hai maior inconveniente en poñelo en practica. Por outra banda, considerando os baixos custos do sistema, existe a case absoluta seguridade de, coa súa práctica, rentabilizar con creces os devanditos custos.

Nos outros sistemas se será necesario realizar estes estudios, co fin de limitar o seu practica aos equipos "suficientemente conflitivos", en
forma a poder asegurar a rendibilidade económica ou social da súa introdución.

No seu momento farase referencia dalgúns dos métodos que poden utilizarse para determinar o axeitado ámbito de introdución dos distintos sistemas de prevención.

Consenso.

Como todo produto novo, debe venderse o MP a todos os estamentos que serán afectados pola súa introdución, co fin de que haxa unaxeitado consenso sobre a súa introdución entre quen deba autorizalo, quen recibilo e quen realizalo:

1.      Á Dirección: Indicando as vantaxes en canto ao custo que representa o actual Mantemento, e as economías coa introdución do MP. Para iso en conveniente facer unha relación das intervencións efectuadas durante un período anterior con especificación do custo total das rnismas, ou sexa o custo da acción directa e o custo do fallo e prever o que puidese loxicamente evitarse.

Así mesmo se insistirá na maior e mellor utilización dos equipos.


Tamén no clima de traballo.

Facer unha lista dos beneficios que poidan lograrse coa introdución do
MP.

2.     A Producción: Indicando as vantaxes que para ela terá reducir a  taxa de paro imprevisto cos custos que representa o material inutilizado e que estaba en proceso; o tempo improdutivo dos seus operarios, ao quedar sen posibilidade de desenvolver o labor encomendado; o valor da produción non realizada por fallos na instalación, etc.

En casos de resistencia é interesante convencer produción para facer unha proba nalgún departamento, loxicamente de grande incidencia en Mantemento.

Insistencia en que grande cantidade de intervencións de Mantemento serán coñecidas por produción en forma planificada, o que terá vantaxes sobre a propia planificación da produción.

En casos de traballo en liñas continuas, examinar as vantaxes dun paro para revisar todos os elementos da liña, antes de que expoñerse a
múltiples paros por fallos aleatorios dos diversos compoñentes.

3. O propio Mantenimiento: Convencer os mandos intermedios da mellor condición do seu propio traballo ao evitar a súa presenza a horarios extras de todo tipo.

A comodidade que para eles representa a posibilidade de preparación do traballo: Persoal, ferramentas e recambios, etc.

Asegurándolles instrución dos métodos de MP.

Para o persoal, que pode pensar que terá diminución dos seus haberes por eliminación de traballos extras, indicarlles a posibilidade de estender o seu labor a outros labores actualmente imposibles de atender en forma axeitada.

Así mesmo insistirá sobre as vantaxes de disposición de mais tempo libre para dedicar ás súas propias actividades e á súa familia.

Tamén se lle indicase o que será formado no sistema MP se debe intervir neles e en menor escala, aínda non intervindo.




SISTEMAS DE MTO. PREVENTIVO QUE SOEN UTILIZARSE
Como se indicou anteriormente, existen varios sistema de Mantemento Preventivo que poden aplicarse de acordo coas necesidades de cada empresa ou planta en particular.

Relacionámolas e definimos brevemente a continuación, para ser tratadas convenientemente mais adiante.

Inspección de Zona:

O sistima mais simple e económico que establece un programa de visitas os equipos, coa frecuencia que cada grupo require, agás da súa importancia con respeto os efectos do paro dos mesmos pode ter para o conxunto productivo ou de servicios que a empresa pon no mercado

Inspección Preventiva:

Aplicable os equipos que demostren unha determinada conflitividade. Require da confección de fichas de inspección nas que especifiquen os puntos de inspección e o tipo de variable que debe terse en conta. A inspeción preventiva non require parar o equipo para poder ser efectuada.

Revisión Preventiva:

Similar a anterior, pero a revisión precisa o paro do equipo xa que se trata de ver o estado de elementos que si non se para non e posible examinar. Tamén pode considerarse necesario realizar unha revisión, con paro, despois de unha serie de inspeccións, afin de realizar, en un plazo mais dilatado, un análisis máis a fondo.

Sustitución cíclica:

Coñecendo por diversos medios que van dende recomendacións do fabricante dos equipos hasta a experiencia propia, a duración máis probable de certos elementos coa suficiente confiabilidade, procedese o cambio de este elemento con unha frecuencia determinada, medida a través da variable que se considere máis oprtuna. tempo calendario, horas de funcionamento, pezas producidas pola máquina, kilómetros percorridos, etc.

Inspección Predictiva:

Con este sistema, o coñecemento do estado do equipamento non e consecuencia de unha revisión do mesmo, sinón de un diagnóstico derivado dunhos síntomas, detectados a través da utilización de aparellos a menudo sofesticados que miden o estado de unhavariable ou de unha serie delas, para as cuais se estableceron unhos límites de aceptación que, o ser rebasados indican a necesidade de intervención.

O sistema predictivo significa a introdución da inspeción sistemática como función esencial, non só da máquina i equipos en xeral, sinon dos organos de ditos equipos en unha forma individualizada, coas súas características especificas e a súa vida propia.

  Inspección detectiva.

Ten como obxecto esencial a comprobación do estado das proteccións e seguridades das instalacións i equipamento, con especial énfasis na consideración da importancia que podan ter posibles cadeas de fallos ocultos entre os sistemas de control e maniobra dos equipos e dos séus elementos de seguridade, xa que e posible que unha cadea de pequenos fallos de este tipo poda ter graves consecuencias.

 Mantemento de modificacións ou Reforma:

E un mantemento de consecuencia. E posible que un equipo conflictivo non precise de unha acción preventiva, senón dunha modificación dos elementos causantes de esta conflictividade, consecuencia da información recollida a través da aplicación dalgún sistema de prevención. Trátase neste caso de aumentar a fiabilidade deste equipo.

 Sistemas de conformación dun plan preventivo: O maís probable e que sexa necesario configurar un Plan de Preventivo que utilice varias de estas posibilidades pra intentar conquerir os mellores resultados.

E mui problable que sexa interesante utilizar os seguintes:

Inspeción de zona: En toda-las empresas, para os equipos e instalacións de menor responsabilidade e os que sí a teñen pero que poden tutelarse perfectamente con este sinxelo sistema.

Inspeción preventiva: Na maioría das empresas para os equipos conflictivos que podan ser examinados sin pedir paro dos mesmos. Aplicación sin maiores complicacións o requerir paro do equipo.

Revisión preventiva: Limitala os equipos verdaderamente conflictivos, xa que resulta caro en especial debido a súa exisencia de paro. Con esta limitación necesaria na maioria das empresas. ver si pode sustituirse por predictivo.

Sustitución ciclica: Só pra os electos do equipo dos que se coñece con suficiente seguridade de vida útil. En moitas empresas para elementos de sustitución sinxela e custe limitado. E frecuente a utilización do sistema, pasando logo pola reparación e reutilización do elemento sustituido.

Inspeción detectiva: Prácticamente en toda-las empresas.

Inspeción Predictiva: Hai que ver si pode sustituir con éxito a parte da Revisión Preventiva, xa que con elo se evitarían eventuales paros innecesarios : Tamén pode sustituir a gran parte da Inspeción Preventiva. O realizarse cos equipos en marcha non ten maior obxeción por parte do cliente. Sin embargo resulta cara a súa introdución e administración, polo que hai que plantearse o adecuado estudio de rentabilidade antes da súa introdución. En moitos casos pode ser interesante contratalo.

Mantemento de modificación ou Reforma: Para todas-las empresas e de interés o aumento da fiabilidade do equipamento. E sempre maís convente non ter que facer mantemento que practicar calquer sistema de mantemento, ainda os que podan ofrecer mellores resultados.


 

SISTEMA DE SELECCIÓN DO SISTEMA A UTILIZAR 

Criterios de rendibilidade económica e/ou social.

O estudio, preparación, realización e administración da maioría de sistemas preventivos ten uns custos elevados, que deben compensarse coa

rendibilidade da súa aplicación. Os obxectivos principais a obter con tal tipo de mantemento son:

. A mellora da dispoñibilidade dos equipos.

. A redución dos tempos de espera das intervencións.

. A redución dos tempos de acción de Mantemento.

. O aumento da seguridade nas intervencións.

. A mellora da seguridade na planta.

. A mellora do medio.

. A diminución dos custos de Mantemento.

O preventivo conseguirá alcanzar estes obxectivos solo se se aplica aos equipos e instalacións que son os responsables de resultados insatisfactorios nos temas a mellora dos cales se pretende. Aplicar sistemáticas preventivas a outros que non lles afectan só serve para encarecer a aplicación ata facela, en certos casos, negativa.

Polo tanto, unha das cuestións esenciais que hai que formularse no momento de pensar na aplicación da prevención, é a de determinar o alcance que debe darse a esta, a que efectivos vai afectar.

Criterios para determinar os sistemas a utilizar en cada ámbito.

Para determinar que equipos se integrasen nos diversos sistemas dun programa preventivo, disponse de varios sistemas, de entre os cales se utilizan prioritariamente os seguintes:

1.        Os estudios baseados en diagramas de Pareto, cando se dispón de información histórica de doado acceso e tratamento. Consideramos é a mais aconsellable, sempre que sexa posible aplicala.

2.        A cualificación por atributos, ou valoración paramétrica, noutros casos

Diagramas de Pareto.

Consiste na confección dos seguintes diagramas:

. Horas de intervención nos equipos.

. Numero de intervencións nos equipos.

. Custos de mantemento dos equipos

 MANTEMENTO PREVENTIVO

SELECCIÓN EQUIPOS A INCLUÍR EN PROGRAMA

POR DIAGRAMAS DE PARETO

                                                        

                                                             HORAS DE INTERVENCIÓN
 

DIAGRAMAS DE

                                                            NUMERO DE INTERVENCIÓNS

                                                           

                                                            CUSTOS DE MANTEMENTO


Como é natural para o bo resultado do estudio, cada equipo deber ser considerado coma unha unidade individualizada, aínda que teñamos varias unidades idénticas dalgún tipo. Iso require dun bo sistema de codificación do equipamento. A través dos resultados porcentuais da incidencia do feito auscultado (horas, intervencións, custos), correspondentes a cada equipo con respecto ao conxunto de todos eles, ordénanse en forma descendente por cada un dos tres conceptos indicados, co que quedasen determinados os equipos que, por cada un dos devanditos conceptos, teñen unha maior incidencia.

CODIGO DE

MAQUINA

%CANTIDA

CANTIDAD        D ACUM.

ACUM          S/TOTAL

HORAS         HORAS

INTERVEN        ACUM.

% HORAS

ACUM

S/TOTAL

C

1                               4,00

431J                           431

29,04

S

2                               8, 00

283                             714

48,11

H

3                              12, 00

220                            934

62, 94

F

L

5                             20,00

B

80                             1119

75,40





A

4                              16,67

105                           1039

70,01

N

7

24,00

28 00

,

63                            1182

50 I                           1232

79,65

83, 02

B

8

32,00

44                             1276

85, 98

V

9

36, 00

40

1316

88, 68

P

10

40,00

39

1355

91,31

Z

11

44, 00

28

1383

93,19

X

12

48,00

23

1406

94,74

J

13

52, 00

20

1426

96, 09

T

14

56,00

18

1444

97,30

D

15

60,00

15

1459

98,32

Q

16

64, 00

10

1469

98, 99

M

17

68, 00

7

1476

99,46

G

18

7200

3

1479

99,66

K

19

76, 00

3

1482

99, 87

E

20

80, 00

1

1483

99, 93

O

21

84, 00

1

1484

100, 00

I

22

88, 00

0

1484

100, 00

R

23

92,00

0

1484

100,00

U

24

96, 00

0

1484

100, 00

Y

25

100,00

0I

1484

100,00



  


%CANTIDAD           N°                                  %INTERV

CODIGO DE CANTIDAD CANTIDAD            ACUM. INTERVENC INTERVENCIO ACUM

MAQUINA MAQUINAS ACUM                      SITOTAL                       (ONES NES ACUM. SITOTAL

C                                            1                4,00              1401                140              17, 09

B

1

2'                                8,00              120

2601            31,751

A

1

3

12,50                            94

354                             43,22


M

1                                 4

16,00                            90

444                             54,21


S

1                                  5

20,00                            80

524                             63,98


F

1                                  6

24,00                            72                 596              72,77


1

1

7





28,00

70                                                     666             81,32

D

1                                  8

32 00                            21                 687              83,88


E

1                                  9,              36,001   _         201               707             86,321

-

O

_                                                                                                         -                     __

P



ABC N° INTERVENCIONES

G


K

100

-

R



T


-----    ----     --‑





J

1


N

70

I

---             - t -‑

U

i                         W


V

60


X

W


Y


-

Z


Z

U                                                      zo

n


0         10     20      30     40      50     60      70     80      90      100

%ACUM. EQUIPOS



Os equipos que aparecen na parte alta dos tres diagramas (adoitan escollerse os equipos "responsables" do 80% do criterio estudado),
considerásense incluídos no grupo sobre o que a realizar un segundo estudio, con exclusión dos que, eventualmente, poidan ter unha vida
futura efémera ao ter prevista a súa substitución próxima, ou outras incidencias particulares de índole similar. Tamén deberán considerarse posibles inclusións por motivos de seguridade, obrigatoriedade de revisión, cuarto de futuros inconvenientes ou outras causas diversas e a criterio de cada empresa.
Este segundo estudio servirá para determinar o tipo de incidencias producidas en cada un dos equipos preseleccionados a trabes dos
diagramas de Pareto, axial como a súa importancia, causas, etc. De feito que deberá investigarse:


A.       Os elementos afectados polas avarías.

B.       Tempos utilizados nas intervencións.

C.       Tempos de paro que representaron para o equipo.

D.       Tipo de especialidade das diversas intervencións.

E.       Porcentaxes das intervencións, xerais e por especialidades.

F.        Análise das de maior incidencia.

G.       Posibilidade de que poidan ser evitadas mediante aplicárona
         dunha sintomática preventiva, e con cál delas.

H.       Porcentaxe probable de avarías que puidesen evitarse.

I.           Porcentaxe de paros evitable.

J.         Custo da actuación preventiva, con consagración dos medios
           necesarios, a súa dispoñibilidade ou posibilidade de
           subcontratalos.

K.       Consagración da rendibilidade da eventual aplicaron preventiva,
         no sentido económico, de seguridade e de oportunidade
         (evitación de paros intempestivos).

L.        Decisión de inclusión no programa axeitado.

A secuencia descrita, solo pode ser axeitadamente resolta mediante utilizárona dun sistema informático, xa que sen o, o estudio seria extraordinariamente lento e caro, ata ser practicamente inviable en
termos económicos, e un programa de preventivo creado sen atender os puntos anteriores, corre un alto risco de non ser rendible.

Os equipos deste grupo investíganselles tanto as causas como os tipos de avarías e os órganos afectados co fin de determinar a eficacia que a aplicaron da prevención poida supoñer para a diminución das avarías.

Para facelo será necesario establecer unha codificación de avarías e de elementos de maquinas, que deberá facerse constar na Orde de Traballo, unha vez resolta a incidencia, xa que de facelo antes obrigaría a correccións ao comprobar que a precisión, con frecuencia, non se axustaba á realidade.

Selección por atributos.

Consiste en que cada maquina é examinada sobre os aspectos de produción, cualificación, custo de mantemento, seguridade e influencia no atraso de entrega ao cliente. Cada un dos devanditos aspectos ponderados entre eles, pode aparecer con importancia alta, media ou baixa para cada equipo.

Da consagración dos distintos parámetros e da súa importancia relativa obtemos unha puntuación para cada equipo.

Vexamos o procedemento cun exemplo:


PARÁMETRO

IMPORTANCIA

A M B

Producción

Importancia do suceso

50

20

10

Perda de producción

40

20

10

Existencia do equipo redundante

 e o tempo de posta en marcha

1

10

20

Frecuencia de incidentes (MTBF)

10

5

1

Calificación da máquina

40

20

10

Coste

Materiais de mantemento

20

10

5

Horas de mantemento

25

15

10

Facturas de terceiros

20

10

5

Seguridade interna e externa

10

5

1

Retraso entregas

15

10

5


O indicado é un exemplo, aínda que aplicado en varias empresas, polo que en cada factoría poderán variarse, segundo o seu criterio, tanto os parámetros como a súa ponderación e deberá calibrarse atentamente a importancia de cada un deles para os distintos equipos.

Da suma de puntos correspondentes a cada equipo establécense varias clasificacións das que se deduce o tipo de atención que se lles prestase, así coma a frecuencia de Ia mesma.

Dunha estatística de empresas que utilizaban a táboa anterior sácanse as seguintes conclusións practicas:

Importancia

Puntuación

% sobre total

Frecuencia

Tipo de Mto.

do equipo


da maquinaria

instalada

inspección

aplicado


la (alta)

+160

18%

Diaria

Personal Mto.

Preventivo

Revisión. Inspección.

MSC

2a (media)

159 / 110

22%

Semanal

o mensual.

Personal Mto.

Preventivo

Inspección.

MSC


3a (baja)

110 / 77

60%

A producción

require a

intervención de

Mto. y TPM.

Correctivo.

Insp. Zona.

TPM.




Como se comproba, o parque de maquinaria suxeito a sistemas preventivos é relativamente reducido, coma xa viramos anteriormente, pero
recordamos que o tanto par cento de intervencións e de tempo empregado neles pode representar, entre o equipo de categorías alta e media, mais
do 80% fecalmente.
Determinación dos equipos que deben integrarse nos diversos sistemas preventivos.

Dedúcense dos resultados dos criterios de selección vistos, pero, orientativamente, pode aconsellarse o seguinte:

Inspección de zona:

· Los equipos incluídos na zona C dos tres diagramas de Pareto.

· Los equipos incluídos no semi sector B mais próximo ao C.

· Los equipos incluídos nas zonas A e semi sector B mais próximo ao A e que se vaian retirar prontamente.

· Los equipos con baixa cualificación no sistema de selección par atributos.

Inspección preventiva.

· Los equipos da zona B, semi sector mais próximo ao A.

· Los equipos de cualificación media no sistema de valoración.

Inspección ou Revisión preventiva.

Recórdase que sera revisión ou inspección se para obter un diagnostico cunha seguridade similar hai que parar ou non a maquina para poder realizar a acción preventiva prevista.

Tamén recordamos a posibilidade de considerar axeitada unha inspección cunha determinada frecuencia e unha revisión en períodos mais longos.
· Los equipos incluídos na zona A dos tres diagramas de Pareto.

· Los equipos de cualificación alta no sistema de selección por atributos.

· Los equipos con especiais riscos con respecto á seguridade.

· Los equipos que se consideren de especial interese por parte de produción ou de mantemento.

Substitución cíclica.

Para todos os elementos de todos os equipos nos casos en que a experiencia acumulada axude a determinar a frecuencia con que debe substituirse e nos que por razóns de seguridade ou de comodidade se crea a solución mais satisfactoria. Débese ter en conta a posibilidade de reparación e realización dos elementos substituídos, tal como se indicou xa anteriormente.

Predictivo.

· A todas as grandes maquinan, substituíndo no posible a revisión preventiva.

· A todas as instalacións e equipos en que se poida aplicar con menores custos, substituíndo a revisións e inspeccións preventivas e que se inclúen nas zonas A e no semi sector da zona B mais próxima á A dos tres diagramas de Pareto.

· A todas as instalacións e equipos en que se poida aplicar con menores custos, substituíndo a revisións e inspeccións preventivas e que obtiveran cualificación alta e media no sistema de selección por
atributos.

Mantemento Detectivo.

· A todos os sistemas de seguridade das diversas instalacións e equipos que non poidan ser incluídos nalgún dos sistemas anteriores en forma fiable.

· A todos os elementos de maquinas e instalacións nas que se poden producir cadeas de fallos ocultos de consecuencias importantes.

Non se pode finalizar este apartado sen referirse á mais que posible conveniencia de aplicar a un mesmo equipo ou instalación varias sintomáticas preventivas para mellor asegurar a súa dispoñibilidade ao
menor custo posible.