Gebed: Het praktizeren van Gods aanwezigheid
Hij sloot zijn ogen toen de ouderling begon met bidden. Hij was erbij die eerste tien seconden, toen herinnerde hij zich dat hij nog wat secondenlijm moest halen om het kopje te repareren dat hij die morgen had laten vallen…dat deed hem denken aan het ontbijt…en daardoor dacht hij aan de lunch…wat hem eraan herinnerde dat hij ook nog het gastankje van de barbecue moest vervangen…wat hem deed denken aan zijn gasrekening die wel lager zou zijn dit jaar met al dat warme weer…tjonge wat een prachtige dag is het weer vandaag…zo’n dag dat je vroeger als klein kind heerlijk buiten ging vliegeren…heerlijk windje…de warme zon op je gezicht….toen zei de ouderling: “Amen”.
(Vertaald van http://www.watersedge.tv/disciplines_prayerstudy.htm )
Ken je dat ook? De neiging om tijdens het bidden weg te zakken? Ik wel. En daarom is het goed om te kijken of je wat meer regelmaat en opbouw in je gewoonte om te bidden kunt krijgen. Of, wanneer het geen gewoonte is, dan zou je kunnen proberen om er een te ontwikkelen. Laten we deze maand gebruiken om elkaar en onszelf uit te dagen in het zoeken van God door het gebed.
Als ondertitel bij de voorbereiding staat er: Gebed: Het praktizeren van Gods aanwezigheid. Omdat wij ons in ons dagelijks leven vaak amper bewust zijn van Gods permanente aanwezigheid, is het goed om te ontdekken dat het gebed vooral een middel is om de relatie met God levend te houden. We zijn in de eerste plaats op aarde om God te eren en te dienen en dus is bidden onmisbaar in je geestelijke groei. Lijken op Jezus is dan ook: bidden zoals Jezus. Denk aan een tekst als: Heel vroeg – het was nog donker – stond Jezus op en ging naar buiten. Hij ging naar een eenzame plek om er te bidden. (Marc.1:35).
Ook bij de volgelingen van Jezus sinds het eerste begin zie je dat er sprake is van veel gebed. In het boek Handelingen tref je daar veel voorbeelden van aan:
Hand. 1:14
Zij allen bleven voortdurend met elkaar bidden, samen met enkele vrouwen, onder wie Maria, de moeder van Jezus, en zijn broers.
Hand. 2:42
En zij hielden vast aan de leer van de apostelen, de gemeenschap met elkaar, het breken van het brood en het zeggen van de gebeden.
Hand. 4:31
Na dit gebed begon op de plek waar ze bij elkaar waren, de aarde te schudden. Ze werden allemaal vervuld van de heilige Geest en verkondigden vrijmoedig de boodschap van God.
Hand. 12:5
Zo bevond Petrus zich dus in verzekerde bewaring. Maar door de christengemeente werd voortdurend voor hem tot God gebeden.
Hand. 12:12
Daar waren veel mensen bij elkaar om te bidden.
Lees deze teksten eens in hun verband.
Ook in de verdere kerkgeschiedenis kom je veel mensen tegen die een leven vol gebed leidden. De zendeling William Carrey (1761-1834), hij wordt wel de vader van de moderne zending genoemd, schrijft: Het gebed - in het verborgene, vurig, gelovig gebed - is de wortel van alle persoonlijke godsvrucht”. Biddend bracht hij enorme dingen tot stand. Bekender is iemand als Luther. Hei zei: Ik heb het zo druk dat ik niet zou kunnen volhouden zonder dagelijks drie uur door te brengen in gebed.” Opmerkelijk is het dat wanneer je de levensgeschiedenissen van alle mensen die van betekenis zijn geweest voor Gods Koninkrijk leest, je zult ontdekken dat het gebed een centraal gegeven is. Voor hun was gebed niet maar een onderdeel van hun geestelijk leven, maar het hart ervan. Iemand zei eens: Het gebed is de ademhaling van de christen. En we weten wat er gebeurt wanneer je geen ademhaalt…best ongezond, denk ik.
Deze mensen met hun indrukwekkende gebedsleven kunnen voor ons natuurlijk frustrerend zijn. Richard Foster zegt daarover: We moeten onszelf niet kastijden om ons klaarblijkelijke tekort, maar eraan denken dat God ons altijd ontmoet op het punt waar we zijn en ons vandaar rustig verder leidt naar diepere dingen.
Om in de komende maand erbij stil te staan heb ik wat informatie bij elkaar gezocht. Kijk maar wat je ervan gebruiken kunt.
Allereerst enkele vragen en stellingen:
Stelling: Bidden is veranderen
Frank Laubach (iemand die veel boeken over het gebed heeft geschreven) zegt: Ik wil zo leren leven, dat ik, telkens wanneer ik iemand ontmoet, gelijktijdig voor die persoon bid. Hoe kijk jij tegen zoiets aan? Hoe lijkt het je om het eens een paar dagen uit te proberen?
Wat doe je wanneer je geen zin in bidden hebt? Probeer antwoorden te vinden, nadat je samen 1 Kor. 9:23-27 gelezen hebt.
Lees Jak.5:13-18. Wat haal je uit dit bijbelgedeelte en hoe zou je dit praktisch kunnen maken? Denk hierbij bijv. aan vormen als ministrygebed.
Enkele websites met informatie:
Over voorbede: http://www.eo.nl/werkindekerk/page/Voorbede___hoe_doe_je_dat_//article.esp?article=5655352
Over gebedsbelemmeringen:
Verder op de staat op de site http://www.bijbelstudiezuidlaren.blogspot.com de PowerPoint-presentatie van Jan Douwe. In deze presentatie vind je ook veel bijbelteksten.
Aanbevolen literatuur:
Richard Foster; Het feest van de navolging - Hoofdstuk 2 en 3
Bill Hybels: Te druk om niet te bidden
Andrew Murray: In de gebedsschool van Jezus (Wat ouderwets, maar wel heel grondig)