Στιχοι Ποντιακων Τραγουδιων

ΣΤΙΧΟΙ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ

Λιστα Τραγουδιων

Μοσκώφ
Ζωγραφιά
Κορτσόπον λάλ' με
Η μάνα εν κρύον νερόν
Τσάμπασιν
Σουμέλα λεν την Παναγιά
Σεράντα μήλα
Η κορ εποίεν σο παρχάρ
Αδά σον κόσμον αγαπώ
Ν’ αϊλλοί εκείνεν την μάναν
Η ΜΑΝΑΝ ΕΝ ΘΕΟΣ
Φαρμακώστε με
ΗΛΕΜ ΑΣΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ
Την πατρίδα μ’ έχασα
Tρυγώνα
ΠΑΤΡΙΔΑ
Καλόν κορίτσ'
Κορτσόπον έλα έλα
ΑΣΤΡΟΝ ΕΙΣΑΙ ΣΟΝ ΟΥΡΑΝΟΝ
ΤΙΓΚΙΛ ΤΙΓΚΙΛ ΤΑ ΓΟΛΓΟΝΙΑ
ΕΣΥ ΤΕΜΟΝ ΤΟ ΑΚΡΙΒΟΝ
ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ Μ'
ΣΟΥΜΠΟΥΛΑΝ
ΜΑΥΡΑ ΕΙΝ ΤΑ ΜΑΛΙΑΣ
Σο Παρακάθ και Μουχαπέτ
Χαψία
Ως που θα έν ο θάνατον (To 4)
Ζίπα Ζίπ!
Αϊτέντς επαραπέτανεν

ΜΑΥΡΑ ΕΙΝ ΤΑ ΜΑΛΙΑΣ
ΣΟΝ ΘΕΟ ΕΦΤΑΓΩ ΤΑΜΑ
Κεμεντζέ Τσαλλά Τσαλλά

Η Ρωμανία Πάρθεν

Εμέν κ' εσέν που θα χωρίζ

Η πίτα

Έταιρον κι η λυγερή

Πατρίδα μ' αραεύω σε

Ποντιακά κάλαντα Χριστουγέννων

Χαλάι

Ν’ αϊλλοί εκείνεν την μάναν
Φιλμεν να φιλω σεν

Η νουσσαλου μ' η Ολια

Esi ‘sai triantafillon

Εσκέμιναν τ’ ολόερα σ’
Ο Γέρον κι η Γρέα

Σο καλύβι σ' ολόερα (Ο καημένον ο σπουργίτης...)

Πουλόπομ όθεν πορπατείς

Θερίον εν το σεβνταλούκ

Την καρδια μ' θα σκ'ιζα το

Μανα θελω να παντρευω

***********************************

Μοσκώφ

Νικολαΐδης Στάθης
Μουσική/Στίχοι: Παραδοσιακό

Το τυφέκι μ’ το καπάν
άμον το καρακαπάν
τη σεβντάς-ι-μ’ τ’ ώνεμα
γραμμένον εν εκεί απάν’

Αγαπώ ίναν κουτσίν
π’ αγαπά την καλατσίν
κε πορώ να φέρ’ ατέν
σο οσπίτ-ι-μ’ έναν βραδύν

Ε κόρη λεμόν λεμόν
το πόι σ’ αμόν τεμόν
για θα τρώει σε ο γούρζουλας
για θα ίνεσαι τεμόν

Ε κουτσίν μελαχροινή
μόνασόν με έναν βραδύν
άψον τ’ άψιμο σ’ άψον
κι όλια τα ξύλα σ’ κάψον

***********************************

Ζωγραφιά

Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Εκτελέσεις: Πολυχρόνης Παπαγιαννίδης

Να έμνεν έναν πετούμενον
σο ορμάν απές πουλόπο μ'
Κλαδίν κλαδίν επέτανα
και εράευα τ' αρνόπο μ'

Γουρπάνι σ' ζωγραφία
Λάσκεσαι σα ρασία
Κανείται αρ' όσον έπιες
Αΐκα νερά τα κρύα.
Γουρπάνι σ' ζωγραφία

Να έμνεν έναν πετούμενον
σο ορμάν απές πουλόπο μ'
Μοιρολογούνε τα ρασ(ι)ά
και σαίρεται το ψόπο μ'.

Μοιρολογούνε τα ρασ(ι)ά
κλαίγνε τα ποταμάκρ(ι)α
Ακούω πως μοιρολογούν
τρέχνε τεμά τα δάκρ(υ)α.

Μοιρολογούνε τα ρασ(ι)ά
κλαίγνε πουλί μ' το ορμία
Ο κόσμος όλον έφυ(γ)εν
ε(γ)έντον ερημία.

***********************************

Κορτσόπον λάλ' με

Κορτσόπον ανημέρωτον κορτσόπον λαλ' με
Κορτσόπον ανημέρωτον κορτσόπον λαλ' με
Πότε θα ημερούσαι λαλ' με κι ας λαλώ σε
Πότε θα ημερούσαι λαλ' με κι ας λαλώ σε

Και με τ' εμέν το παλληκάρ' κορτσόπον λαλ' με
Και με τ' εμέν το παλληκάρ' κορτσόπον λαλ' με
Πότε θα στεφανούσαι - λαλ' με κι ας λαλώ σε
Πότε θα στεφανούσαι - λαλ' με κι ας λαλώ σε

Κορτσόπον λαλ' με, λαλ' με κι ας λαλώ σε,
Σ' έναν βούρα λεφτοκάρυα, λέει με έλ' ας φιλώ σε
Σ' έναν βούρα λεφτοκάρυα, λέει με έλ' ας φιλώ σε
Κορτσόπον πολλά έμορφον κορτσόπον λαλ' με

Κορτσόπον πολλά έμορφον κορτσόπον λαλ' με
Κορτσόπον πολλά έμορφον κορτσόπον λαλ' με
Και ντο πολλά αγαπώ σε - λαλ' με κι ας λαλώ σε
Και ντο πολλά αγαπώ σε - λαλ' με κι ας λαλώ σε

Πασκίμ' ντο κι εγροικάς ατο κορτσόπον λαλ' με
Πασκίμ' ντο κι εγροικάς ατο κορτσόπον λαλ' με
Πάντα πυκνοτερώ σε λαλ' με κι ας λαλώ σε
Πάντα πυκνοτερώ σε λαλ' με κι ας λαλώ σε

Κορτσόπον λαλ' με, λαλ' με κι ας λαλώ σε,
Σ' έναν βούρα λεφτοκάρυα, λέει με έλ' ας φιλώ σε
Σ' έναν βούρα λεφτοκάρυα, λέει με έλ' ας φιλώ σε

***********************************

Η μάνα εν κρύον νερόν

Όταν γερά η μάνα και άλλο κε μπορεί (2)
α τότε θελ βοήθειαν α τότε θελ ζωήν ...
α τότε θελ ζωήν
κι όταν θα έρτε η ώρα και άλλο κι θα ζει
αμάν και φτας το χρέωσις θα καίετε η ψυς

η μάνα εν κρύον νερόν και σο ποτήρ και μπεν
η μάνα να μη είνετε η μάνα να μη εν
η μάνα να μη εν

η μάνα εν βράχος η μάνα εν ρασίν (2)
σο δύσκολον την ώρας μανίτσα, μανίτσα, μανίτσαμ
θα τσαείς
η μάνα εν το στήριγμαν τη χαράς το κλαδίν
τατινές η εγάπη κε βρίετε ση γην

η μάνα εν κρύον νερόν...

θα δέαβένε τα χρόνια θα έρουμε και μεις (2)
ατά είναι με τη σειράν κι θα γλυτών κανείς...
κι θα γλυτών κανείς
κατ ολ πρεπ να εξέρουμε σ ‘αούτο τη ζώην
Χωρίς τη μάνας την ευχήν κανείς κε λεπ χαΐρ

***********************************

Τσάμπασιν

Εκαεν και το Τσάμπασιν
Και επέμναν τα τουβάρε γιαρ γιαρ αμάν
Και έρουξεν σο χουρτέρεμαν
Το Ορτους τα παλληκάρε οϊ οϊ αμάν

Κεν έκαεν καεμανιεν
Τ Ορτους το Παρχαρ
Κεν εκεί τιδέν και επέμνεν
Μονάχον σαχταρ!

Εκάεν και το Τσάμπασιν
Γιαβρούμ τιδέν και επέμνεν
Ρασα και λειβαδότοπα
Άλλο χορτάρ και φέρνε

Τρανόν Γιαγκουν σο Τσάμπασιν
Σπίτε και θα απόμενε γιαρ γιαρ αμάν
Τρανοί μικροί φτωχοί ζεγκιν
Ουλ καθούνταν και κλαίνε οϊ οϊ αμάν

Κλαιν τα πουλόπα τη θεού
Κλαιν τα πεγαδοματε γιαρ γιαρ αμάν
Κλαίει το Τσαμπλουκ το Καρακιολ
Κλαιν τ' έμορφα τ' ελατε οϊ οϊ αμάν

***********************************

Σουμέλα λεν την Παναγιά

Σουμέλα λεν’ την Παναγιά
Σουμέλα λεν’ και σέναν
Θα προσκυνώ την παναγιά
Κι έρχουμαι με τ’εσέναν.

Εγώ μικρός προσκυνητής
Πήγα σην Παναΐαν
Και σα τρία τα χρόνια απάν’
Επήγα άλλον μίαν.

Ση παναΐας το ποτάμ’
Τρία μήνας ελάστα
Επέμνα οξυπόλυτος
Τα τσαρούσα μ’ εγράσταν.

Εγώ ποντιοπούλ’ είμαι
Ματώνω κι ματούμαι
Ση Σουμελά την Παναγιά
Εκεί θα στεφανούμαι.

***********************************

Σεράντα μήλα

Σεράντα μήλα κόκκινα, πούλιμ
σεράντα μήλα κόκκινα, γιάβριμ
σ’ένα μαντήλ δεμένα. (2 x)

Σεράντα σέβντας κι’αν εφτάς, γιάβριμ
σεράντα σέβντας κι’αν εφτάς, πούλιμ
κι’εβρίξ αμόν εμένα. (2 x)

Για έλα έλα πουλίμ
μετεμέν έλα γιάβριμ
ατό το ματοτερεμάς, πούλιμ
θα σιρ και περ ταχούλιμ (2 x)

***********************************

Η κορ εποίεν σο παρχάρ

Η κορ εποίεν σο παρχάρ,
ε! ε! πουλίμ, πουλίμ (δις )

να ίνεται ρομάννα,
έλα έλα λέγοσε. (δις)

Κε γιάτατεν θα ίνουμαι,
ε! ε! πουλίμ, πουλίμ (δις)

κε κινηγός ορμάνε,
έλα έλα λέγοσε. (δις)

Άλλο κι πάω σον παρχάρ,
ε! ε! πουλίμ, πουλίμ (δις)

άλλο κι παρχαρεύω,
έλα έλα λέγοσε. (δις)

Άλλο κι λέγω και γελώ,
ε! πουλίμ (δις)

άλλο κι μασχαρεύω,
έλα έλα λέγοσε (δις)

***********************************

Αδά σον κόσμον αγαπώ

Αδά σον κόσμον αγαπώ
ίναν Θεόν και εσένα
αν θέλτ'ς δέβα σον ανοιχτήν
και εβγάλ' τ' εμόν το ψέμαν

Εγώ για τ'εσέν και μόνον
σύρω τη σεβντάς τον πόνον
το κιφάλι μ' σο μαξιλάρ'
ο νους ιμ εν 'σο δρόμον

Πουλί μ' εσέν ντο αγαπώ
αν ίσως λέγω ψέμαν
και το χώμαν ντο καταπατώ
να σύρ' και πιν' το αίμα μ'

Τυρριανίγουμαι και κλαίγω
σε καν'νάν τιδέν κι λέγω
σ' έναν έμορφον κορτσόπον
τα παράπονα μ' θα λέγω

***********************************

Ν’ αϊλλοί εκείνεν την μάναν

Και ν’ αϊλλοί εκείνεν την μάναν
π’ είχεν δύο παιδία
τ’έναν ο Χάρον επαίρεν
τ’ άλλο η ξενιτεία.

Και γιάτι Χάρε αγληγορείς
και θελτ’ς να παίρτ’ς το ψόπο μ’
σ’ αβού τον κόσμον που ολ’ ζουν
γιαμ κ’έχω και ‘γω τόπον.

Και ο χάρον έρθεν εμπροστά μ’
λέει με ‘α παίρω την ψη σ’-ι-
έχω μουράτια απλέρωτα
Χάρε μ’ αγληγορείς-ι-.

***********************************

Η ΜΑΝΑΝ ΕΝ ΘΕΟΣ

Λόγια κι θα ευρίουνταν τη μάνα να υμνούνε
όσοι μανάδες μοναχόν την μάνα εγρυκούνε

Η μάνα εν Θεός η μάνα Παναγία
Άμον τη μάνας την εγάπ κι ευρίεται άλλον μία

Η μάνα πρωτού να γεννά πονεί για το παιδίν'ατς
και ους να φέραι ση ζωή πολεμά με την ψην'ατς

Φαϊ σο νουνα'τς ξάϊ κι κρούει νε διξά νε νυστάζει
Αν το παιδίν'ατς κατ παθάν το αίμαν'ατς λιφτάζει

Τι παιδί το χαμόγελο εν η χαρά τη μάνας
Ρουζ απές σο παράδεισο όντας γομόν τα πάνα

***********************************

Φαρμακώστε με

Φαρμακώστε με φαρμακώστε με
δώστε με φαρμάκ ας πίνω
άλλο δακρόπα μη ξύνω
φαρμακώστε με
ετελέθεν το τερμάνι μ'
άλλο ψύν κι έχω απάνι μ'
φαρμακώστε με φαρμακώστε με

δείξτε με γκρεμόν δείξτε με γκρεμόν
ας πάω ρουζω και χάμαι
η αγάπη μ' κι αγαπά με
δείξτε με γκρεμόν
για τ' εμέναν να μην κλαίτε
εγουρταρεύτεν να λέτεν
δείξτε με γκρεμόν δείξτε με γκρεμόν

θανατώστε με θανατώστε με
βάλτε με απές σο χώμαν
αγαπώ ατέν ακόμα
θανατώστε με
θάνατος θα γουρταρεύ με
τιδέν κι παρηγορεύ με
θανατώστε με θανατώστε με

***********************************

ΗΛΕΜ ΑΣΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ

Ήλεμ ασήν ανατολή φέρομε το πουλόπομ
Μη λέσμε τέαν κι πορείς και καίω το καρδόπομ

Ένας ο ''ηλεν βασιλέν άλλος μερών κες κι έρται
ολ έρχουνταν α σα μακρά τεμόν τ'αρνόπον κι έρται

'Ηλεμ σ'εμένα πα μη φευκς εγώ είμαι αποθαμένος
Ασήν εγάπην έρημος κι ασήν σεβντά καμένος.

***********************************

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ

Θεέμ σο όνομας εγώ τρανόν όρκο επέρα
και είπα πουθέν κι ευρίεται η καρδία του πατέρα

Τι πατέρα η καρδία να αραυες κι ευρήξ καμίαν
τι πατέρα η καρδία προσκυνάτο άλλον μίαν

Ένα παιδί όντας επαίς σι χάρονος τα χέρια
άμον χιονόμπον λύεται η κάρδαι τη πατέρα

όταν χιονίζ και όταν βρεχ, κι όταν φυσάει αέρας
και γιοργάναι τα χέροπα σου για το παιδίς πατέρα

Τι θάλασσας τα κύματα τρανινατα ο αέρας
και τρανίναι τα δάκροπα όντας κλαίει ένας πατέρας

***********************************

Την πατρίδα μ’ έχασα

Την πατρίδα μ’ έχασα
Έκλαψα και πόνεσα
Λύουμαι κι’ αροθυμώ, όι – όι
Ν’ ανασπάλω κι’ επορώ

Τα ταφία μ’ έχασα
Ντ’ έθαψα κι’ ενέσπαλα
Τ’ εμετέρτς αναστορώ, όι – όι
Και ‘ς σο ψυόπο μ’ κουβαλώ

Εκκλησίας έρημα,
Μοναστήρεα ακάντηλα
Πόρτας και παράθυρα, όι – όι
Επέμναν ακράνοιχτα

το ρεφραίν:
Μίαν κι’ άλλο ‘ς σην ζωήν μ’
Σο πεγάδι μ’ σην αυλήν μ’
Νερόπον ας έπινα, όι – όι
Και τ’ όμματεα μ’ έπλυνα

***********************************

Tρυγώνα

ακεί πέρα σ' ορμανόπον
η τρυγώνα η κορώνα
έστεκεν και εποίνεν
ξύλα η τρυγώνα η κορώνα

τα ξύλα τσ’ έταν οξέας
η τρυγώνα η κορώνα
Ο άντρας ατσ’ έτον μυξέας
η τρυγώνα η κορώνα

Πορπατεί και πάει τίκια
η τρυγώνα η κορώνα
τ’ ορταρόπα τσ’ είν’ τιφτίκια
η τρυγώνα η κορώνα.

πορπατεί και πάει ομάλια
η τρυγώνα η κορώνα
τ' ορταρόπα τ'ς αρνομάλια
η τρυγώνα η κορώνα

Η τρυγώνα με τ’ ορτάρια
η τρυγώνα η κορώνα
πάει σ’ ορμάν’ σερεύ’ χορτάρια
η τρυγώνα η κορώνα

τα σερε ατ'ς άμον τσατσία
η τρυγώνα η κορώνα
όλο στούδε και πετσία
η τρυγώνα η κορώνα

Ακεί πέραν έστεκεν
την κάλτσαν ατσ' έπλεκεν
είπα 'τεν έλα αδά
το λαλόπο μ' χαμελά.

Σκουλαρίκ' φορεί σο ωτί
και σα σέρ(ι)α δαχτύλίδ'
μ' ένα τέρεμαν γλυκίν
σίλια χρόνια έν' βράδυν.

***********************************

ΠΑΤΡΙΔΑ

Πάντα θυμούμαι και πονώ
Τι Πάτριδας τον τόπον
Ο νουσ’ ειμ’ επέμνεν εκεί
Κι αδά έν το κορμόπομ (δις)

Πατρίδα μ’ ξαν’ πατρίδαμ’
Άλλο εσέν ξάει κι είδα
Ας επάτνα τα χώματα σ’
Κι εκεί την ψυμ’ εφήνα (δις)

Το Πόντο ερωθύμεσα
Τι πατρίδας το χώμα
Ατόσα χρόνε εδέβανε
Κι ενέσπαλα ακόμα (δις)

Πατρίδα μ’ ξαν’ πατρίδαμ’
Άλλο εσέν ξάει κι είδα
Ας επάτνα τα χώματα σ’
Κι εκεί την Ψυμ’ εφήνα (δις)

***********************************

Καλόν κορίτσ'

Καλόν κορίτσ', καλόν κορίτσ'
καλόν κι ευλοημένον
ση χώρα φαίνετ' άσκεμον,
λελέβω ατό,
σε μέναν φωταγμένον.

Καλόν κορίτσ' εχόρευαν
τ' έμορφα τα κορτσόπα
τα κάλλια ‘τουν εσείουσαν,
λελέβω ατά,
άμον μανουσιακόπα.

Καλόν κορίτσ' για χόρεψον
εσύ τεμόν φραντάλαν
τα αμάραντα μαραίν' πουλί μ',
λελέβω σε,
και τεσόν η εγκάλιαν.

***********************************

Κορτσόπον έλα έλα

Κορτσόπον έλα έλα
εμέν τέρεν και γέλα
θα φιλώ το μάγουλο σ'
απ όθεν καικά θελτς, έλα.

Κορτσόπον η λαλία σ'
άμον παρχαρί κωδών'
ας φιλώ τα σειλόπα σ'
απόψ' ους να μερών'.

Η λαλία σ' έμορφον
λάλ' με και δέβα πέραν
να φιλώ το μάγουλο σ'
οληνύχτα κι ολημέρα.

***********************************

ΑΣΤΡΟΝ ΕΙΣΑΙ ΣΟΝ ΟΥΡΑΝΟΝ

Άστρον είσαι ασ'σον ουρανόν,
δεντρόν απέσ' ση δείσαν,
αούτα τα χερόπα μου,
σον κόλφο σ' να χουλείσαν.

Έσυρεν οπίσ' το λετσέκ
κι ατο επεσκεπάεν,
είδα τα καλλία τς τ' έμορφα,
το καρδόπο μ' εχπάεν.

Τ' ομμάτια σ' πόζια κ έμορφα,
μαύρα είν τα μαλλία σ'
ο πρόσωπο σ' παρθενικόν
άμον τη ΠαναΪας.

ρεφραιν
Πουλόπον για τ' εσέναν
τραγωδώ πονεμένα
τ' ομμάτια μ' διακρωμένα
και παραπονεμένα

***********************************

ΤΙΓΚΙΛ ΤΙΓΚΙΛ ΤΑ ΓΟΛΓΟΝΙΑ

Τίγκιλ, τίγκιλ, τα γολγόνια
κρούγ’ νε σ’ αλογόπο μου
παίρ’ τη στράταν τ’ εξερμένον
ντο πάει για τ’ αρνόπο μου.

Κρύφκουμε κ’ ελέπνε με
τ’ όνεμεμ αηδόνιν εν’
η λαλία μ’ εν γλυκίν
η καρδία μ’ καρβόνιν εν’.

Έλα πουλί μ’ λέγω σε
ρίζα μ’ ποδεδίζωσε
θ’ έχω σ’απέσ’ σα τσιτσάκια
θα χαρεντερίζω σε.

Έμορφα είν τα κορτσόπα
ντ’ έχ’ τ’εμόν η πεθερά
άμον άνοιξης τσιτσάκια
ντο κρατούν σα κλαδόπα.

***********************************

ΕΣΥ ΤΕΜΟΝ ΤΟ ΑΚΡΙΒΟΝ

Εσύ τεμόν το ακριβόν
εσύ τεμόν το έναν
Οντές νοη ζω έρχεσε
ερτε παγών το αίμα μ'

Άνοιξη μ' και τσιτσάκι μ' παρχαρι μανουσακι
μαλαμα μ' και χρυσόνι ένα και μοναχόνιν

Εσύ τεμόν η θάλασσαν
ντο παν κ' ερχουν βαπόρια
Αν θελτς φερνέ με τη χαράν
αν θελτς φερνέ με ζόρια

Άνοιξη μ' και τσιτσάκι μ' παρχαρι μανουσακι
μαλαμα μ' και χρυσόνι ένα και μοναχόνιν

Εσύ αμαραντον τσιτσακ
κι χάται η εμορφίας
Φοβούμαι θα ματιαζνε σε
τσιχόρας τα κουρφίας

Άνοιξη μ' και τσιτσάκι μ' παρχαρι μανουσακι
μαλαμα μ' και χρυσόνι ένα και μοναχόνιν

***********************************

ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ Μ'

ΑΓΑΠΩ ΣΕ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ Μ'
ΣΕΒΝΤΑΛΗΝ ΠΟΛΛΑ ΜΙΚΡΟΝ
ΚΙ' ΕΠΟΡΟ ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝ
ΑΛΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΩ

ΡΕΦΡΕΝ

ΑΓΑΠΟΣΕ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ Μ'
ΕΓΩ ΕΣΕΝ ΑΓΑΠΩ
ΤΕΡΩ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
ΜΕ ΤΕΣΕΝ ΠΑΡΑΜΗΛΩ

ΘΥΜΟΥΜΑΙ ΤΕΣΑ ΤΟΜΑΤΙΑ
ΤΕΜΟΡΦΑ ΤΑ ΠΛΟΥΜΗΣΤΑ
ΑΓΓΕΛΟΥΔ' ΕΙΣΑΙ ΠΟΥΛΟΠΟΜ
ΘΑ ΠΕΘΑΝΟ ΑΣΗ ΣΕΒΝΤΑ

ΡΕΦΡΕΝ

***********************************

ΣΟΥΜΠΟΥΛΑΝ

ΕΙΝΑΝ ΣΟΥΜΠΟΥΛΑΝ ΑΓΑΠΩ, Τ’ΟΝΟΜΑΝ ΑΤ’Σ ΚΙ ΛΕΓΩ
ΤΗΝ ΩΡΑΝ ΝΤΟ Κ’ΕΛΕΠ ΑΤΕΝ, ΚΑΘΟΥΜΑΙ ΚΑ ΚΑΙ ΚΛΑΙΩ

ΕΛΑ ΚΑΘΚΑ ΣΑ ΓΟΝΑΤΑ Μ’ΚΙ ΑΣ ΠΛΕΚΩ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ Σ’
ΚΙ ΕΦΤΑΓ ΑΤΑ ΠΕΝΤΑΦΥΛΛΑ ΚΑΙ ΣΥΡ’ ΑΤΑ Σ’ΩΜΙΑ Σ’

ΕΛΑ ΣΟΥΜΠΟΥΛΑ Μ’ ΜΕ Τ’ ΕΜΕΝ, ΕΛΑ ΚΑΘΚΑ ΣΟ ΓΙΑΝΙΜ Μ’
ΕΜΟΡΦΑΔΑΣ Σ’ ΚΑΝΕΙΤΑΙ ΣΕ, Μ’ ΑΛΕΙΦΚΕΣΑΙ ΠΟΓΙΑΝΙ

ΣΟΥΜΠΟΥΛΑ Μ’ ΕΛΑ-ΕΛΑ, ΣΟΥΜΠΟΥΛΑ Μ’ ΕΛΑ-ΕΛΑ,
ΟΝΤΕΣ ΤΕΡΩ ΣΕ, ΜΗ ΤΕΡΕΙΣ, ΑΦΚΑΚΕΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.

***********************************

ΜΑΥΡΑ ΕΙΝ ΤΑ ΜΑΛΙΑΣ

Τα τσαπράζια το ματόπας
Καιν' ατά τα τσαλιμόπας
Τα χαρίσματα ούλια
Έις ατά πουλί μ' εσύ
Παλαλόντς τα παιδία
Ρουζν'απές ση φωτίαν
Για τεσόν το χατηρόπον
Για τεσέν,για τεσέν...

ΡΕΦΡΕΝ
Μαυρά είν' τα μαλλία σ'
Χρυσόν εν' η καρδία σ'
Μαγεύς τα παλικάρια
Σεβνταλίν πουλίν...

Τα κοκκίνα τα σηλόπας
Και τα άσπρα τα σερόπας
Πίος θά ες την τύχην
Τα μεσόπας να κρατεί
Τα δρομιά τουν τρομάζνε
Τα κραδίας άτουν κρούνε
Για τεσά τα τσαλιμόπα
Για τεσέν,για τεσέν..

***********************************

Σο Παρακάθ και Μουχαπέτ

Σο παρακαθ και μουχαπετ καθα βραδον παρεας
η λυρα παιζ και φαγοποτ με κρομιδ και ελεας

Παρακαθια μουχαπετια και ενα τσιζιν σα τερτια
παρακαθια και σεβνταδες να λαρουνταν τα γεραδες

Σ'ενα γωνια παληκαρ κορη τερη σο ματια
ονειρα και να σπιτικο ντο θα εφταει τα παλατια

Παρακαθια μουχαπετια και ενα τσιζιν σα τερτια
παρακαθια και σεβνταδες να λαρουνταν τα γεραδες

Σο παρακαθ ουλ εναν ειν οι τουσμαν πα υέυνε
πινε ρακυν και αδερφομεν και γιαν γιαν να χορευνε

Παρακαθια μουχαπετια και ενα τσιζιν σα τερτια
παρακαθια και σεβνταδες να λαρουνταν τα γεραδες

***********************************

Χαψία

Χαψία έξέβαν σό γιαλό Χονδρά τ' ευλογημένα
Τα παπόρια εσκέρχουν ζίπα ζίπα φορτωμένα (δις)

Χαψία χαψία φατέστεν σκύλ'παιδία
Και ντ'έμορφα μαϊρεύεατα η θεία μ' η Δοξία ( δις)

Χαψία βάλε σο πλακί
Εσέν λέγω Ηλία
Στάξον κ' ολίγο λάδοπον να γίνταν μερακλία (δις)

Χαψία χαψία φατέστεν σκύλ'παιδία
Και ντ'έμορφα μαϊρεύεατα η θεία μ' η Δοξία (δις)

Τραπεζουνταίοι Κερασουνταίοι Όλ παίρνε τηγανίζνε
Τα'εμέτερον οι Σουρμενίτ με τα πατμάνια αλίζνε (δις)

Χαψία χαψία φατέστεν σκύλ'παιδία
Και ντ'έμορφα μαϊρεύεατα η θεία μ' η Δοξία (δις)

***********************************

Ως που θα έν ο θάνατον (To 4)

Ώσπου θα εν ο θάνατον
ώσπου θα εν ο χάρον
κανείς κι κλώσκεται και λέει
εγώ κι θα αποθάνω.

Κόρ’ έπαρ’ ασό σάβανο
κορδέλα σα μαλλία σ’
και όντες θα κορδελιάσ’ ατά
να κλαις από καρδίας.

Αν αποθάνω θάψτε με
σύρτε απάν-ι-μ χώμα
αφήστε με παράθυρον
να ελέπω την τρυγώνα μ’.

Ανάθεμα και το ρακίν
ασ’ όλιον το καλλίον
εκατό δράμια είν’ πολλά
ημσόν οκάν ολί(γ)ον.

***********************************

Ζίπα Ζίπ!

Ζίπα ζίπ η κάρδιαμ
γομάτον όνερα
λάσκεται απάν σα παρχάρεα
σα κρύα νερά

Κάθουμ' ώρας και νουνίζω
μικρόν πούλοπομ
την ανάσας να 'ρτε κρούει
απάν σο πρόσωπομ

Να τερείς με και σκίζ με
μαχαίρ κοφτερόν
να σασεύω να μ' εξέρω
που κές να τερώ

Να τρομάζω και να στέκω
αμόν ιαντσούης
να ανοίω τα χερόπαμ
κι εκεί απέσ να ρού(ει)ς

Να 'ρχεσαι γριβώνς απάνιμ
να σφιγγς να τσιχλόντς
τα τέρτεα ντο είν απέσ ιμ
όλεα να λαρώντς

Ν' αγκαλιαζ και να φιλείς με
απάν σο κιντίν
τα χείλιας να είν σο στόμαμ
ούς να θα βραδίν

***********************************

Αϊτέντς επαραπέτανεν

Αϊτέντς επαραπέτανεν
Ψηλά σα επουράνια
Ούι αμάν αμάν.

Είσεν τσαγγία κόκκινα
Και το τσαρκούλ'νατ μαύρον
Ούι αμάν αμάν.

Εκράνε και σα κάρτσια του
Παλικαρί βρασ(ι)όναν
Ούι αμάν αμάν.

Αϊτέ μ' για δωσ' μ' ασό κρατείς
Για πέ(ι)με όθεν κείται
Ούι αμάν αμάν.

Ασό κρατώ κι δίγω σε
Αρ' όθεν κείται λέγω
Ούι αμάν αμάν.

Εκεί σο πέραν το ρασίν
Σε ελάτα επ'εκεί μέρος
Ούι αμάν αμάν.

Τραντέλλεναν εσκότωσαν
Και κείται ματωμένος
Ούι αμάν αμάν.

Μαύρα πουλία τρώγν' ατόν
Και άσπρα τριγυρίσκουν
Ούι αμάν αμάν.

Ση θάλασσα κολυμπετής
Σ' ομάλια πεχλιβάνος
Ούι αμάν αμάν.

Σον πόλεμον Τραντέλλενας
Του πόντου παλικάρι
Ούι αμάν αμάν.

***********************************

ΣΟΝ ΘΕΟ ΕΦΤΑΓΩ ΤΑΜΑ

ΣΟΝ ΘΕΟ ΕΦΤΑΓΩ ΤΑΜΑ
ΝΤΕ ΣΥΡΕΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟΝ ΜΑΝΑ (ΔΙΣ)
ΚΑΙ ΕΓΕΝΝΕΣΕΣ ΕΜΕΝ

ΜΑΝΑ ΞΕΡΤΣ ΠΩΣ ΑΓΑΠΩΣΕ
ΕΝΤΡΟΠΗ ΚΕΝ, ΝΑ ΡΩΤΩΣΕ
ΑΝ ΕΝ ΚΟΛΑΣΗ Ο ΚΟΣΜΟΝ
Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΝ ΠΟΥ ΕΝ

ΤΑ ΤΙΦΕΚΙΑ ΠΕΡΙΣΕΒΝΕ
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠ ΝΤΕ ΦΤΑΝ ΚΕ ΞΕΡΝΕ
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠ ΝΤΕ ΦΤΑΝ ΚΕ ΞΕΡΝΕ
ΤΗΝ ΖΩΗ ΝΑΤΟΥΝ ΘΑ ΤΡΩΝ

ΚΡΟΥΝΕ ΠΕΡΝΕ ΣΑ ΧΑΜΕΝΑ
ΑΧ ΚΑΙ ΛΕΠΝΕ ΤΑ ΚΑΗΜΕΝΑ
ΤΑ ΜΩΡΑ ΤΑ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΑ
ΝΤΑ ΑΠΟΘΑΝΕ ΑΣΟ ΛΟΙΜΟ

ΣΟΝ ΘΕΟ ΕΦΤΑΓΩ ΤΑΜΑ
ΝΤΕ ΣΥΡΕΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΑΝΑ
ΝΤΕ ΣΥΡΕΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΑΝΑ
ΚΑΙ ΕΓΝΩΡΤΣΑ ΤΗ ΖΩΗ

ΠΩΣ ΕΛΕΠΩ ΤΑ ΠΑΙΔΟΠΑ
ΜΟΝΟΝ ΨΟΠΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΔΟΠΑ
ΘΕΜ ΓΙΑ ΧΑΛΑΣΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΚΑΙ ΝΑ ΧΤΙΣ ΑΣΗΝ ΑΡΧΗ

***********************************

Κεμεντζέ Τσαλλά Τσαλλά

Κεμεντζέ τσαλλά τσαλλά
κι αν κι πεϊζ καλά καλά
κρούω και τσακόνω'σε

κάθομαι και κλαίω'σαι

Άκιπέρα'ν έστεκεν
την καλτσάνατ'ς έπλεκεν
έιπ' ατέν ελλά αδά
το λαλόπω'μ χαμελά

***********************************

Η Ρωμανία Πάρθεν

«Ναϊλί εμάς και βάι εμάς, η Ρωμανία πάρθεν!
Επέραν το βασιλοσκάμν’, ελλάεν η αφεντία!»

Μοιρολογούν τα εκκλησιάς, κλαίγνε τα μοναστήρε,
κι ο Γιάννες ο Χρυσόστομον κλαίει, δερνοκοπισκάται.

-- Μη κλαις, μη κλαις, Αϊ-Γιάννε μου και μη δερνοκοπισκάσαι.
-- Η Ρωμανία πέρασεν, η Ρωμανία πάρθεν.
-- Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο.

***********************************

Εμέν κ' εσέν που θα χωρίζ

Εμέν κ’ εσέν που θα χωρίζ’
ακόμα κ’ εγεννέθεν
και ους να θε εποίνα σε τεμόν
το ψυόπο μ’ ετελέθεν.

Εφτά χρόν(ε)α κι θα κρούγω
σον πρόσωπό μ’ νερόν(ιν)
και να μη σπογγίζω και χάνω
το φίλεμα τεσόν(ιν).

Πουλί μ’ το ομμάτια σ’ τ’ έμορφα
μακρέα τα μαλλία σ’
και γομάτο εν ασήν σεβντάν
το τρανόν η καρδία σ’.

***********************************

Η πίτα

Η πίτα εβρουχνίασεν
ο πετεινόν εσάπεν
τεμέτερον ο Γιωρίκας
κάθκαν ημέραν χάται.

Η πίτα, η πίτα
το αλυκόν η πίτα
εγώ απ’ ατό πως έφαγα
και εκάγα ασή δίψα
κανείς νερό κ’ εδώκε εμέν
και εκάγα ασή δίψα.

Αφκά σο παραθυρόπο σ’
τραγωδώ και συρίζω
εσύ αφκά κι κατηβαίντς
καίουμαι και βρουλίζω.

Η πίτα, η πίτα
το αλυκόν η πίτα
εγώ απ’ ατό πως έφαγα
και εκάγα ασή δίψα
κανείς νερό κ’ εδώκε εμέν
και εκάγα ασή δίψα.

Λύε με, μάνα μ’, λύε με
λύε με θ’ αποθάνω
φοβούμαι εποίκα κρίμματα
και κατ’ κακό παθάνω.

Η πίτα, η πίτα
το αλυκόν η πίτα
εγώ απ’ ατό πως έφαγα
και εκάγα ασή δίψα
κανείς νερό κ’ εδώκε εμέν
και εκάγα ασή δίψα.

Τα ρασομήτα ένοιξαν
τα λεφτοκάρεα φύλλα
μαθάνω σενταλούκ εφτάει
τεμόν η τρανταφύλλα.

Η πίτα, η πίτα
το αλυκόν η πίτα
εγώ απ’ ατό πως έφαγα
και εκάγα ασή δίψα
κανείς νερό κ’ εδώκε εμέν
και εκάγα ασή δίψα.

***********************************

Έταιρον κι η λυγερή

Έταιρον κι η Λυγερή παν, όλεν τον ποταμόν.
Έταιρον επέρνιξεν και η κόρ΄ κ΄ επόρεσεν.

- Πέρνιξο με, Έταιρε, το τσιαρκούλι μ' δίγω σε.
- Νιά περνίν περνίζωσε, νιά τσιαρκούλι μ΄ παίρω σε.

- Πέρνιξο με, Έταιρε, το ζωνάρι μ΄ δίγω σε.
- Το ζωνάρ, τ΄ εσόν ας εν, άλλο τάμαν τάξο με.

- Περνιξό με, έταιρε, το βρασιόλι μ' δίγω σε.
- Ντο να φτάγω τ΄ άκλερον, τ΄ άψιμον να καίει ατο.
’λλο τάμαν τάξο με κι εγώ ΄σέν περνίζω σε.

- Ασήν ψη μ΄ κι ανέτερα, τ΄ άλλα όλια δίγω σε.
Ασό σερ΄ επέρπαξεν κι ατέν πέραν έσυρεν.

- Δώσ' με, κόρη, ντ΄ έταξες, την φιλίαν ντ΄ ετάγαμε.
- Έμπρια μουν λιβάδια ειν΄πάγω εκεί και δίγω σε.

- Έρθαμε κι εξέρθαμε κι εξακαμπανίσταμε.
Δώσ' με, κόρη, ντ΄ έταξες, την φιλίαν ντ΄ ετάγαμε.

- Τ΄ έμπρια μουν κοιλάδα είν΄ , πάγω εκεί και δίγω σε
κι εκεί περαν κώμια είν΄ πάγω εκεί και δίγω σε.

- Έρθαμε κι εξέρθαμε κι εξακαμπανίσταμε,
άρ δώσ', κόρη, ντ΄ έταξες και ντ΄ εσυνετάγαμε.

- Διέξ΄ τ ατόν τη σκύλ΄ τον γιόν, εγώ δεν ΄κί δίγ΄ ατόν!

***********************************

Πατρίδα μ' αραεύω σε

Πέντε οσπίτια έχτισα κι ασ’όλα ξεσπίτουμαι
Πρόσφυγας είμ’ασο κουνί μ’, Θε μ’ θα παλαλούμαι.

Πατρίδα μ αραεύω σε αμόν καταραμένος
Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος

Όσπιτα 'θεκα ανάμεσα σ’ορμήν και ποταμάκρη
Πεγάδια μαρμαρόχτιστα, νερόν αμόν το δάκρυ.

Πατρίδα μ αραεύω σε αμόν καταραμένος
Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος

Και τώρα αδακές διψώ νερό να πίνω ’κι έχω
Εντρέπομαι να ψάλαβω τα χείλοπα μ να βρέχω

Πατρίδα μ αραεύω σε αμόν καταραμένος
Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος
Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος
Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος

***********************************

Ποντιακά κάλαντα Χριστουγέννων

Χριστός γεννέθεν, χαρά σον κόσμον
χα, καλή ώρα, καλή σ' ημέρα
Χα, καλόν παιδίν οψές γεννέθεν
οψές γεννέθεν, το βράδ' αργάτε.

Το εγέννεσεν η Παναΐα
Το ανάθρεψεν αεί Παρθένος.
Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάρι
εκατήβεν σο σταυροδρόμι.

Έπιασαν άτό' οι σκύλ' Εβραίοι
χίλ' Εβραίοι και μίλ' Εβραίοι.
Ασ' σα κρέντικα κι άσ' στην καρδίαν
γαίμα έσταξεν, χολήν κι εφάνη.
γαίμα έσταξε, εμυροστάθεν.

Εμυρίστεν ατ' ο κόσμον όλον
για μυρίστ' άτό και σύ αφέντα.

Σύ αφέντα, καλέ μ' αφέντα
έμπα σο νουντάν κι ελά σην πόρταν.
Φέρ ουβάς και λεφτοκάρυα.
Κι αν ανοί'ς μας χαρά σην πόρτα'ς.

Χριστός γεννέθεν, χαρά σον κόσμον
χα, καλή ώρα, καλή σου μέρα.
Χα, καλόν παιδίν οψέ 'γεννέθεν.
Οψέ 'γεννέθεν, ουράνοστάθεν.

Τον εγέννεσεν η Παναΐαν
τον ανέστησεν Αγιά-Παρθένος.
Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάριν
χρυσοπούλαρον και ανεμοπούλαρον.

Εκατέβην σο σταυροδρόμιν
τον απερπάξανε χίλ' Εβραίοι
χιλ' Εβραίοι και μύρ' Εβραίοι
χίλ' Εβραίοι και μύρ' Εβραίοι.

Ασ' σα Αρχαντίκα και ασ' σην καρδίαν
γαίμαν έσταξεν, γλεήν κι εφάνθεν.
Εμυρίστεν ατ' ο κόσμον όλον
για μυρίστ' ατό και εσύ αφέντα
άη αφέντα, καλέ μ' αφέντα.

Δέβα σο ταρέζ κι έλα σην πόρταν
δώσ' με το παχτσίς κι ας πάω δεβαίνω.

***********************************

Χαλάι

Άγγελος με τα φτερά
και με το σταυρόν σο χερ’
έρθεν και εμέντζεν μας
με τ’ άγριον το χαπέρ’

Θα παίρομε την οδόν
ο Θεόν ντο θα φωτίζ’
κάποτε να κλώσκουμες
το μένεμαν ατ’ ορίζ’

Βάι εμάς, αηλί εμάς
που επεκατήβαμε
αΐκον τρανόν κακόν
άλλον πουθέν’ κ’ είδαμε.

***********************************

ΦΙΛΜΕΝ ΝΑ ΦΙΛΩ ΣΕΝ

Τι καρδια σημ' το ματια φερν'εμεν σε σον τη στραταν
Φερν'εμεν σε σον τη στραταν ντο θα εινουμε
Εινουμε χιλια κομματια για τεσα πουλι μ' το ματια
Για τεσα πουλι μ' το ματια κολατιουμαι

Ρεφρεν
Φιλμεν να φιλω σεν ποδεδηζω σεν
Ποσον αγαπω σεν γιαυρι μ' να δεικνιζω σεν
Φιλ'μεν να φιλω σεν ποδεδηζω σεν
Ιντια θελ η ψης πουλοπο μ' θα χαριζω σεν

Εκοιμεθεν το χωριον καιν εμεις μονον οι δυο
Καιν εμεις μονον οι δυο κι' κοιμουμες
Μεσανυχτ' απες σο κρυον οξουκα ασο χωριον
Οξουκα ασο χωριον να νταμουμες

Ρεφρεν

Η σεβντα μ' τρανον εν γιαυρι μ' οντες εχοσεν σο γιαν ημ'
Οντες εχω σεν σο γιαν ημ' παλαλουμε
Κιαν εφταγω αμαρτιαν πεϊασερταν τη καρδια μ'
Πεϊασερταν τη καρδια μ' οροτουνε

***********************************

Η νουσαλου μ' η Ολια

Θειητσαμ το κορτσοπο σου
Την εμορφον την Ολια {δις}
Σον πανωηρ μη στηλτς ατεν
Θα καιει τα ψηα ολια {δις}

Ρεφρεν

Θεια μ' ατε η νουσσαλου μ'
Η νουσσαλου μ' η Ολια
Τα παραδεσιμ εφαεν
Και τα λυροπα μ' ολια

Θειητσα μ' το κορτσοπο σου
Ας’ ολεν το μικρονι {δις}
Τυλιεται σο γουλοπο μ'
Και αμον ορφανονι {δις}

***********************************

Εσκέμιναν τ’ ολόερα σ’

Εσκέμιναν τ’ ολόερα σ’
αρ’ έγρυναν τ’ αυλία σ’,
άλλο ‘κ’ έκσα την καλατσή σ’
πουλόπο μ’ , τη λαλία σ’.

Τ’ ομμάτια τσ’ άμον θάλασσα
να’σαν που κολυμπάει,
ατού ’ς σ’ ασπρα τα κύματα
και στην εγάπην πάει.

Τ’ ομμάτια τσ’ άμον θάλασσα
τ’ οφρύδ’ καγγέλ’ καγγέλι,
εσύ θα παίρ’τς τ’ εμόν την ψην
κι θα προφτάν’ οι αγγέλοι.

Ατό κοιμάται σ’ αψηλά
και ’ς σ’ άσπρα τα κρεβάτια,
την κάρδια μ’ ετσουρούεψα
’ς σ’ ατηνές τα σοκάκια.

Πας κ’ είσαι πολλά έμορφος
γιά πολλά τσαλιμλήσα;
το στούδι σ’ αγαπίεται
μικρέσα μ’ τρυγονίτσα μ’

***********************************

Ο Γέρον κι η Γρέα

Ο γέρον κι η γρέα
πορπατούν παρέα
έρθανε σο τελος τη ζωης
και ο γέρον ερούξεν
την γρέαν εκούξεν
νόμα το σέροπο ΄σ
λελεύω την πσυς

Κάθουνταν να αναπάουν
και να οραματιάουν
σην ζωήν ατουν ντε πέρασαν
μονον τα ρασία
ατα κε εχνε πσία
χρονια και ζαμάνια
απόμενε

***********************************

Σο καλύβι σ' ολόερα (Ο καημένον ο σπουργίτης...)

Σο καλύβι σ' ολόερα συρίζω τραγωδώ σε

άμον ανοιξησνόν πουλίν πάντα θα κελαηδώσε

Ο καημένον ο σπουργίτης

πάντα λάσκεταιν αλήτης

πόσα φοράς εμόνασες εμέν πουλί μ' σο σπίτι σ'

Αν ήξερες τρυγώνα μου και τεμόν την καρδίαν

ασ' εγκαλιόπο σ' απέσ'κες και βγάλνες με καμίαν

Ο καημένον ο σπουργίτης...

Πολλά έχω να λέω σε, σα σείλια μ' είν' γραμμένα

θα αρχινώ και λέω σε, να δι μ' απ' έναν έναν

Ο καημένον ο σπουργίτης...

***********************************

Πουλόπομ όθεν πορπατείς

Πουλόπομ όθεν πορπατείς τα τσιτσακόπα ανθίσνε,

τα μελεσίδεα έρχουνταν γλυκέα να μυρίσνε

Ελέπ' ατά κι εγώ ο γιοσμάς κι ο παλικάρτς ζελεύω,

να έμνε μικρόν μελεσίδ απάνεις να κονεύω

Έσυ τυριανείς μεν πουλίμ ατόσα χρόνεα ,

πέει με το νε να χάντανε τη κάρδιας ειμ τα πόνεα

***********************************

Θερίον εν το σεβνταλούκ

Θα σπίγγω σπίγγω και κόφτω τρυγώναμ την ανάσας,

θα δίγω φίλεμαν ζωής απές σα ψύα τ' άσπρας

Θερίον εν το σεβνταλούκ κι εποίκες άτο ψίλλον,

τρυγώναμ ασ'ο τέρεμαν εψόφεσεν ο σκύλον

Θα σπίγγω σπίγγω και κοφτώ τη κάρδιας σης τον χτύπον,

θ' εφτάω ατό ντ' έποικεν αμόν εμέν αήκον

Θερίον εν το σεβνταλούκ κι εποίκες άτο ψίλλον,

τρυγώναμ ασ'ο τέρεμαν εψόφεσεν ο σκύλον

Θα σπιγγω σπιγγω εθαρώ πουλι μ' εσεν θα γλυνω,

δυο χρόνεα κι εφέκες με το σπαρελί σ' να λυνω

Θερίον εν το σεβνταλούκ κι εποίκες άτο ψίλλον,

τρυγώναμ ασ'ο τέρεμαν εψόφεσεν ο σκύλον

***********************************

Την καρδια μ' θα σκ'ιζα το

Την κάρδια μ' θα σκιζα το θ'εχω δυο καρδίας

σ'έναν θα βαλω τα καημούς

σ'άλλο τ'αρωθυμίας

Ρεφρεν

το αίμαν νέρον κι ινεται κι οι ρώμαοι κι τουρκευνε

κι ο αδερφον τον αδερφον πάντα θα αραευνε

Αναστενάζω συουνταν τα ψηλά τα ρασία

όντες πονώ μαρέντανε τα φύλλα σα κλαδία

Ρεφρεν

Πουλόπα ταξιδιάρικα εναν μένεμαν φερτε

τα κηρουκα μ' κι ο αδερφό μ'

αν ζουνε σε μεν πέτε

Ρεφρεν

***********************************

Μανα θελω να παντρευω

Μανα θελω να παντρευω ας αυκά τη μαχαλάν

δέβα πέα το τον κύρη μ' κόκοραν για να χαλάν

Παναία Σουμελά ντ'εφτας θάματα πολλά

πίσον κι ενα για τεμέν η ψυ μ' άλλο κι αναμέν

Πεθερά καθκα καλά νούντσον και τα υστερνά

η κουτσή σ' θα ιπαντρεύ αφσε και τα παλαλα

***********************************