Heb jij jezelf wel eens afgevraagd hoe niet-christenen over christenen denken. Wat zou je te horen krijgen als je aan een heel aantal niet-christenen vraagt een beschrijving te geven van christenen…

Het zou leuk zijn om eerst op te schrijven wat je graag zou willen horen en daarna te gaan ontdekken wat de realiteit is. Misschien ga je daarna wel spontaan een campagne imagoverbetering starten…

Als we even een stapje terugzetten in de tijd komen we een mooie beschrijving tegen van een niet-christen over christenen. Een Romeins schrijver had ze nader geobserveerd en beschrijft het volgende: ‘Zij hebben elkaar lief. Zij laten nooit na weduwen te helpen. Als ze iets hebben, geven ze vrijelijk aan de man die niets heeft; als ze een vreemdeling zien nemen ze hem op in hun huis en zijn gelukkig als was hij een echte broeder van hen.’

Geweldig, deze levende getuigen! Dit is wat de bijbel meerdere malen omschrijft als zijnde ware godsdienst. Dit is waar onze God naar verlangt. Lees bijvoorbeeld Jakobus 1: 27 er maar eens op na, daar staat: ‘Voor God, de Vader, is alleen dit reine, zuivere godsdienst: weduwen en wezen bijstaan in hun nood, en je in acht nemen voor de wereld en onberispelijk blijven.’

Zo praktisch en o zo vaak genoemd in de bijbel. Ware godsdienst betekent dat je er bent voor mensen om je heen. Dat je gaat uitdelen. Dat je gaat helpen. En dan vooral aan de zwakkeren. De mensen die aan de onderkant van de samenleving bungelen. Die eenzame weduwe die nooit bezoek krijgt. De bedelaar op het station. Die jongen uit je klas die zo moeilijk vriendschappen opbouwt. En ga maar door, je kunt je eigen invulling maken.

Ware godsdienst is dus ook een heel praktische opdracht. God vraagt je om daar mee aan de slag te gaan. Misschien moet je daarvoor wat angsten overwinnen en wat vooroordelen aan de kant zetten.

God vraagt geen dode religie. (Kijk de geschiedenis van het volk Israël er maar eens op na.) God vraagt van ons een offer uit het hart! En vergeet niet dat een offer je pijn kan doen. Een gift is een weloverwogen keus. Een offer is net iets meer dan je kan missen. Je doet daardoor jezelf te kort. Je verliest een stukje van jezelf. Maar geloof me..je krijgt er meer voor terug dan je ooit had verwacht.

Ik ga even terug naar de beschrijving van de eerste Christenen. En daarmee terug naar de vraag die ik aan het begin stelde: ‘Hoe zouden niet-christenen ons vandaag omschrijven?’ Zijn wij nog opvallend, in positieve zin? Laten wij nog ware godsdienst zien aan de mensen om ons heen? Durven wij nog uit ons christelijke wereldje te stappen en ook de mensen daarbuiten te helpen?

Soms heb ik het idee dat ook veel christenen teveel met zichzelf bezig zijn. De individualistische maatschappij heeft zijn invloed op onze christelijke leefwereld niet gemist. We nemen ons in acht voor de wereld om ons heen maar ongemerkt heeft die wereld toch een grote invloed op ons. Ook onder christenen lijkt de rol van de individu belangrijker te zijn geworden. We zijn veel bezig met onze persoonlijke groei, we verlangen naar (bijzondere) geestelijke gaven in ons eigen leven. We maken ons misschien wel zorgen omdat we nog nooit in tongen hebben gesproken en verlangen naar een persoonlijke profetie voor ons leven.

Laten we toch vooral hoofd- en bijzaken van elkaar onderscheiden. En niets is van meer waarde dan de liefde. De liefde die God ons toonde door zijn eniggeboren zoon naar de aarde te sturen. De zelfopofferende liefde van Jezus, dat hij voor ons wilde sterven. Misschien is het dienen van God anders dan je had gedacht. Het uitdelen van zijn liefde aan de mensen om je heen. Een offer brengen vanuit het hart. En je zal ontdekken: Op het moment dat jij er voor die ander bent, groei je harder dan ooit, op weg naar je doel.